«دیسی» (DC Comics) یکی از قدیمیترین و تأثیرگذارترین ناشران کمیک در جهانه که دنیایی پر از قهرمانان اسطورهای، ضدقهرمانهای پیچیده و شرورهای فراموشنشدنی ساخته. از همون روزهای اول، دیسی با خلق شخصیتهایی مثل «سوپرمن» (Superman) در سال ۱۹۳۸ و «بتمن» (Batman) در سال ۱۹۳۹، راهی متفاوت از بقیه رو پیش گرفت و داستانهایی روایت کرد که پر از حماسه، تراژدی و نبرد بین خیر و شر بودن.
«دیسی» همیشه دنیایی تاریکتر، جدیتر و فلسفیتر رو ارائه داده. «جوکر» (Joker) یکی از نمادینترین شخصیتهای شرور تاریخ، بازتابی از آشوب و دیوانگیه، در حالی که «بتمن» نشوندهنده اراده و عدالت در برابر تاریکی. از طرف دیگه، «واندر وومن» (Wonder Woman) نماد شجاعت و امید، و «سوپرمن» مظهر انسانیتی فراتر از قدرتهای خارقالعادهست.
«دیسی» از دههها پیش توی سینما حضور داشته، اما ورود جدیش به دنیای فیلمهای بلاکباستر از دهه ۲۰۱۰ به بعد بود. فیلمهایی مثل «مرد پولادین» (Man of Steel)، «زن شگفتانگیز» (Wonder Woman)، «آکوامن» (Aquaman) و «بتمن» (The Batman) هرکدوم تونستن یه لحن خاص و منحصربهفرد از جهان «دیسی» رو نمایش بدن.
یکی از بزرگترین نقاط قوت «دیسی»، شخصیتهای چندبعدی و داستانهایی با لایههای عمیقه. فیلم «جوکر» (Joker – 2019) با بازی «خواکین فینیکس» (Joaquin Phoenix)، فقط یه فیلم کمیکبوکی نبود؛ بلکه یه مطالعه روانشناختی درباره یه شخصیت شکسته و جامعهای که اونو به سمت جنون سوق میده بود. این فیلم تونست برنده جایزه اسکار بشه و نگاه جدیدی به شخصیتهای «دیسی» بده.
علاوه بر فیلمها، «دیسی» همیشه توی دنیای سریال و انیمیشن هم قوی عمل کرده. از سریالهای محبوب مثل «گاتهام» (Gotham)، «اروورس» (Arrowverse) و «پیسمیکر» (Peacemaker) گرفته تا انیمیشنهای شاهکاری مثل «بتمن: سریال انیمیشنی» (Batman: The Animated Series) و «جاستیس لیگ انلیمیتد» (Justice League Unlimited)، همگی نشون دادن که «دیسی» چطور میتونه فراتر از کمیک، داستانهای ماندگار بسازه.
با ورود «جیمز گان» (James Gunn) و «پیتر سافران» (Peter Safran) بهعنوان مدیران جدید استودیو دیسی، این دنیا در حال یک بازآفرینی بزرگـه. قراره فیلمهایی مثل «سوپرمن: میراث» (Superman: Legacy)، «بتمن: شجاع و جسور» (The Brave and the Bold) و «سوامپ تینگ» (Swamp Thing) دنیای تازهای رو بسازن که هویت «دیسی» رو حفظ کنه، اما مسیر جدیدی هم براش تعریف کنه.
«دیسی» همیشه خونهی قهرمانانی بوده که فقط برای نبرد با دشمنان نمیجنگن، بلکه با تاریکیهای درون خودشون هم روبهرو میشن. این چیزییه که دنیای «دیسی» رو خاص و فراموشنشدنی میکنه!
«مت ریوز» با ساخت «بتمن – من انتقام هستم» به همه ثابت کرد که میشه فیلمی ساخت که نه تنها به کمیک بوکها وفادار باشه، بلکه سرگرمی رو هم با هنر ادغام کنه؛ میشه گفت که این اثر یه روایت احیاکننده از دنیای این ابرقهرمانه. بتمنِ ریوز در حالیکه بسیار اصیله در همون حین بسیار منحصر به فرده و تونسته اثری متفاوت از این قهرمان شنلدار ارائه بده؛ هرچند که این اثر هم خالی از ایراد نیست، در ادامه با نقد فیلم بتمن با فانتزیمگ همراه باشین.
