توسط : لیندا همیلتون (Linda Hamilton)، بازیگر نمادین فرنچایز نابودگر (Terminator)، با فیلم تازهاش اوزیریس (Osiris) به موفقیتی قابل توجه در فضای استریمینگ دست پیدا کرده است؛ موفقیتی که بیش از هر چیز، شکاف همیشگی میان نظر منتقدان و سلیقه مخاطبان را یادآوری میکند. این فیلم علمیتخیلی–ترسناک محصول ۲۰۲۵ که توسط ویلیام کافمن (William Kaufman) نوشته و کارگردانی شده، با وجود واکنشهای دوگانه منتقدان و امتیاز ۵۰ درصد در راتن تومیتوز (Rotten Tomatoes)، توانسته در پلتفرم هولو (Hulu) آمریکا به صدر جدول پربینندهترین فیلمها برسد.
این استقبال نشان میدهد که در عصر استریمینگ، معیارهای موفقیت الزاماً با داوریهای تخصصی همراستا نیستند و گاهی ترکیب ژانر، ستاره و زمان عرضه میتواند نتیجهای فراتر از پیشبینیها رقم بزند.
داستان و نقش لیندا همیلتون بهعنوان ستون اصلی فیلم
داستان اوزیریس حول یک تیم نیروهای ویژه میچرخد که در جریان یک عملیات نظامی، بهطور ناگهانی توسط یک سفینه فضایی ناشناخته ربوده میشوند. اعضای تیم پس از بههوش آمدن درمییابند که به شکارگاه یک نژاد بیگانه بیرحم منتقل شدهاند؛ محیطی بسته، خشن و مرگبار که هیچ شباهتی به میدانهای نبرد زمینی ندارد.
در این وضعیت، آنها با گروهی از بازماندگان مواجه میشوند که رهبریشان بر عهده شخصیتی به نام آنیا (Anya) است؛ نقشی که لیندا همیلتون ایفا میکند. آنیا زنی سرسخت، عملگرا و بقاگراست که تجربه مواجهه با این تهدید فضایی را دارد و تنها امید تیم برای زنده ماندن و یافتن راه بازگشت محسوب میشود. این نقش، یادآور کاراکترهای کلاسیک همیلتون در ژانر علمیتخیلی است و بار دیگر او را در جایگاهی قرار میدهد که پیشتر با شخصیت سارا کانر (Sarah Connor) به شهرت جهانی رسیده بود.
چرا اوزیریس در هولو موفق شد؟
موفقیت اوزیریس در هولو را میتوان نتیجه چند عامل دانست. نخست، ژانر علمیتخیلی–ترسناک که همواره در پلتفرمهای استریمینگ مخاطب خاص و وفادار خود را دارد. دوم، حضور لیندا همیلتون بهعنوان چهرهای نوستالژیک و قابل اعتماد برای مخاطبانی که با سینمای دهههای ۸۰ و ۹۰ بزرگ شدهاند.
از سوی دیگر، کلیشه آشنای «نیروهای ویژه در برابر موجودات بیگانه» اگرچه ایدهای تازه نیست، اما همچنان قدرت جذب بالایی دارد؛ بهویژه وقتی با ریتم تند، فضای بسته و خشونت کنترلشده همراه شود. در شرایطی که کاربران هولو با انبوهی از گزینهها روبهرو هستند، اوزیریس توانسته بهسرعت خود را بهعنوان انتخابی ساده، پرهیجان و قابل مصرف معرفی کند؛ حتی اگر از نظر ساختاری یا روایی اثری ماندگار نباشد.
پیوند ناخواسته با فرنچایزهای دیگر؛ از نابودگر تا چیزهای عجیب
نکته جالب اینجاست که لیندا همیلتون همزمان با اکران اوزیریس، به پروژهای دیگر در دنیای استریمینگ پیوسته است؛ فصل پنجم سریال چیزهای عجیب (Stranger Things) در نتفلیکس (Netflix). حضور او در نقشی منفی در این سریال، بهنوعی پلی میان میراث علمیتخیلی دهه ۸۰ و تولیدات پرمخاطب امروز ایجاد میکند.
واکنش مثبت کاربران در شبکههای اجتماعی به این انتخاب بازیگر، نشان میدهد که ستارههای کلاسیک نهتنها فراموش نشدهاند، بلکه هنوز هم میتوانند به آثار جدید هویت و وزن رسانهای ببخشند؛ بهویژه در ژانرهایی که ریشه در نوستالژی دارند.
اوزیریس شاید از نظر منتقدان اثری متوسط یا حتی قابل چشمپوشی باشد، اما موفقیتش در هولو یادآور یک واقعیت مهم است: در فضای استریمینگ، محبوبیت الزاماً تابع کیفیت منتقدپسند نیست. ترکیب یک ستاره آشنا، ژانر پرطرفدار و زمان عرضه مناسب، میتواند فیلمی با نقدهای متوسط را به صدر جدول تماشا برساند.
لیندا همیلتون با اوزیریس و حضور همزمانش در چیزهای عجیب، بار دیگر جایگاه خود را بهعنوان یکی از چهرههای ماندگار علمیتخیلی تثبیت کرده است. جریانی که نشان میدهد صنعت سرگرمی هنوز هم به اسطورههای خودش تکیه میکند؛ حتی وقتی داستانها کاملاً تازه نیستند.
اگر به دنبال تجربهای سریع، پرتنش و ترکیبی از اکشن، ترس و علمیتخیلی هستید، اوزیریس شاید همان انتخابی باشد که توضیح میدهد چرا این روزها در هولو دیده میشود، نه لزوماً ستایش.
