بعد از بیش از شصت سال بازتعریف و بازخوانی مداوم دشمنان بتمن، دیسی (DC) در مجموعه بتمن مطلق (Absolute Batman) تصمیم گرفته یک قدم فراتر برود. در شماره ۱۷ این سری، چهرهای تازه و بهمراتب هولناکتر از پویزن آیوی (Poison Ivy) معرفی میشود؛ شخصیتی که دیگر صرفاً «ملکه گیاهان» نیست، بلکه به تجسمی از تمام پادشاهیهای زیستی بدل شده است.
این شماره با نویسندگی اسکات اسنایدر (Scott Snyder) و تصویرسازی اریک کانته (Eric Canete)، بخشی از یک روایت سهقسمتی است که تمرکز اصلی آن بر بازتعریف پملا آیزلی (Pamela Isley) قرار دارد؛ هم در گذشته و هم در زمان حال.
گذشتهای علمی، پایانی تراژیک
در بخش گذشته داستان، با پملا آیزلی نه بهعنوان یک ابرشرور، بلکه بهعنوان نابغهای علمی روبهرو میشویم. او در تلاش است با ترکیب دیانای انسان و گیاه، درمانی برای بیماریهای صعبالعلاج پیدا کند. تفاوت این نسخه با روایتهای کلاسیک در اینجاست که پژوهشهای او تنها محدود به گیاهان نیست؛ بلکه مرزهای زیستی میان گونههای مختلف را در مینوردد و حتی به قلمروهای کمتر شناختهشده حیات وارد میشود.
اما همانطور که در بسیاری از داستانهای علمی-تراژیک رخ میدهد، سرمایهگذاران سودجو نتایج تحقیقات او را میدزدند و پملا به شکلی تلخ جان خود را از دست میدهد. مرگ او نه پایان، بلکه آغاز دگردیسی است.
بازگشت پویزن آیوی در گاتهام؛ تهدیدی فراتر از طبیعت
در زمان حال، پویزن آیوی با شکلی تازه و ترسناک بازمیگردد. او برجی در قلب گاتهام (Gotham) را تصرف کرده و فضای داخلی آن را با عامل زیستی خطرناکی آلوده ساخته است. بتمن (Batman) که برای یافتن هفت افسر پلیس ناپدیدشده وارد ساختمان میشود، با موجوداتی مواجه میشود که دیگر نه کاملاً انساناند و نه صرفاً گیاه.
این موجودات ترکیبی از چند گونه زیستی مختلف هستند؛ بدنهایی تحریفشده که تحت کنترل مطلق آیوی عمل میکنند. معماری برج نیز به تسخیر گیاهان درآمده و به نوعی زیستبوم زنده تبدیل شده است.
Absolute Poison Ivy؛ فراتر از انسان، فراتر از گیاه
در اوج داستان، مواجهه نهایی با نسخه «مطلق» آیوی شکل میگیرد. این پویزن آیوی دیگر یک زن با توانایی کنترل گیاهان نیست؛ او به موجودی چندبعدی بدل شده که عناصر گیاهی، قارچی، میکروبی و حتی اشکال پیچیدهتری از حیات را در خود ادغام کرده است.
بدن او پیوسته تغییر شکل میدهد و گویی تمام پادشاهیهای زیستی را در اختیار دارد. اگر در روایتهای کلاسیک، ارتباط او با گرین» (The Green) منبع قدرتش بود، در این نسخه او از آن مرز عبور کرده و به شبکهای زیستی و گستردهتر متصل شده است؛ شبکهای که توانایی تسلط ذهنی بر انسانها و تبدیل آنها به سربازان زنده قلمرو خود را دارد.
بازتعریف یک ابرشرور
پویزن آیوی همیشه یکی از پیچیدهترین دشمنان بتمن بوده؛ شخصیتی میان فعال محیطزیست، ضدقهرمان و ابرشرور. اما نسخه شماره ۱۷ «بتمن مطلق» او را به سطحی کاملاً جدید میبرد. اینجا دیگر مسئله صرفاً حفاظت افراطی از طبیعت نیست؛ بلکه مواجهه با شکلی تازه از تکامل زیستی است که مرز انسان و غیرانسان را در هم میشکند.
این تحول نهتنها جایگاه آیوی را در میان دشمنان بتمن بازتعریف میکند، بلکه چالشهایی بیسابقه برای شوالیه تاریکی ایجاد میکند. مقابله با چنین تهدیدی، نیازمند چیزی فراتر از ابزارهای همیشگی و استراتژیهای کلاسیک بتمن است.

شماره ۱۷ بتمن مطلق نمونهای شاخص از جسارت در کمیکهای مدرن است؛ بازآفرینی شخصیتی آشنا به شکلی که هم به ریشههای او وفادار بماند و هم افقی تازه برای آینده بگشاید. طراحی بصری اریک کانته و روایت اسکات اسنایدر، پویزن آیوی را به یکی از ترسناکترین و در عین حال خلاقانهترین نسخههای این شخصیت تبدیل کرده است.
حالا پرسش این است: آیا Absolute Poison Ivy میتواند به یکی از ماندگارترین دشمنان تاریخ بتمن بدل شود؟ اگر این مسیر ادامه پیدا کند، پاسخ چندان دور از ذهن نیست.


