توسط : با نزدیک شدن به تابستان ۲۰۲۶ و زمان اکران فیلم مرد عنکبوتی: روزی تازه (Spider-Man: Brand New Day)، موجی از گزارشهای غیررسمی فضای دنیای سینمایی مارول (Marvel Cinematic Universe / MCU) را تحت تأثیر قرار داده است. این اطلاعات هنوز در حد شایعهاند، اما اگر حتی بخشی از آنها درست باشد، با یکی از مهمترین تغییر مسیرهای MCU در سالهای اخیر روبهرو خواهیم بود: ورود جدی «جهشیافتهها» به متن روایت و پررنگ شدن نقش سازمان کنترل خسارت (Department of Damage Control / DODC).
این بار ماجرا فقط درباره ادامه داستان پیتر پارکر نیست؛ صحبت از بازتعریف ساختار قدرت در جهان مارول است.
نقطه اتصال مرد عنکبوتی و جهشیافتهها
مهمترین شایعه به حضور سیدی سینک (Sadie Sink) در نقش جین گری (Jean Grey)، معروف به فینیکس (Phoenix)، اشاره دارد. جین گری در کمیکها یکی از قدرتمندترین جهشیافتهها و شخصیتی در سطح امگا (Omega-level mutant) است؛ فردی که تواناییهایش میتواند تعادل قدرت را در کل جهان مارول تغییر دهد.
در سوی دیگر، حضور ترامِل تیلمن (Tramell Tillman) تأیید شده، اما نقش او هنوز رسماً اعلام نشده است. برخی گزارشها احتمال میدهند او شخصیتی همراستا با جریانهای ضد-جهشیافته یا مدیری ارشد در سازمان DODC را ایفا کند؛ نهادی که میتواند در این فیلم از یک ارگان نظارتی ساده به بازیگری سیاسی و تقابلی تبدیل شود.
هیچکدام از این موارد تأیید رسمی نشدهاند، اما الگوی روایتهای اخیر مارول نشان میدهد زمینه برای چنین چرخشی کاملاً فراهم است.
سازمان کنترل خسارت؛ از مدیریت بحران تا ابزار سرکوب در مارول
سازمان کنترل خسارت (DODC) پیشتر در فیلم مرد عنکبوتی: بازگشت به خانه (Spider-Man: Homecoming) و سریال میس مارول (Ms. Marvel) دیده شده است. در ابتدا، این سازمان بیشتر مسئول مدیریت خرابیهای ناشی از درگیری ابرقهرمانان بود. اما در روایتهای اخیر، نشانههایی از سختگیری بیشتر و رویکرد امنیتی شدیدتر در آن دیده میشود.
در کمیکهای مارول، نهادهای مشابه اغلب نماد ترس ساختاری از جهشیافتهها بودهاند. جهشیافتهها همیشه استعارهای از اقلیتهایی بودهاند که با سوءظن، تبعیض و سیاستزدگی مواجهاند. اگر MCU همین مسیر را دنبال کند، DODC میتواند به چهره رسمی تبعیض علیه جهشیافتهها بدل شود؛ نه صرفاً یک نهاد خدماتی، بلکه ابزار کنترل و محدودسازی.
جین گری؛ ورود یک نیروی تعیینکننده
اگر جین گری واقعاً در مرد عنکبوتی: روزی تازه حضور داشته باشد، این انتخاب صرفاً یک معرفی ساده نخواهد بود. فینیکس شخصیتی است که میان کنترل و فروپاشی، تعادل و ویرانی در نوسان است. او هم میتواند ناجی باشد و هم تهدیدی در مقیاسی جهانی.
قرار دادن چنین شخصیتی در کنار پیتر پارکر با بازی تام هالند (Tom Holland)، تضادی جذاب ایجاد میکند؛ قهرمانی شهری و انسانی در برابر نیرویی با ابعاد کیهانی. این تضاد میتواند مرد عنکبوتی را وارد سطحی تازه از مسئولیت و درگیری کند؛ جایی که مسئله فقط نجات یک شهر نیست، بلکه مواجهه با بحران اجتماعی و سیاسی گستردهتری است.
عبور از مولتیورس به تعارضهای اجتماعی
پس از سالها تمرکز MCU بر مفهوم مولتیورس و تهدیدهای چندجهانی، نشانهها حاکی از آن است که مارول در پی بازگشت به روایتهای زمینیتر و انسانیتر است. داستانهای جهشیافتهها از ابتدا درباره تبعیض، ترس از «دیگری» و سیاست قدرت بودهاند.
اگر مرد عنکبوتی: روزی تازه به موضوع ضد-جهشیافتهها بپردازد، MCU وارد مرحلهای میشود که در آن تعارضهای اجتماعی به اندازه نبردهای ابرقهرمانی اهمیت پیدا میکنند. این تغییر میتواند سکوی پرتابی برای معرفی رسمی تیم ایکس-من (X-Men) در آینده باشد.
واقعیت یا بازی رسانهای مارول؟
مارول سابقه طولانی در مدیریت اطلاعات و گمراه کردن رسانهها دارد. بنابراین باید با احتیاط به این شایعات نگاه کرد. حضور ترامِل تیلمن قطعی است، اما نقش او مشخص نیست. انتخاب سیدی سینک نیز هنوز در سطح گزارشهای غیررسمی باقی مانده است.
با این حال، همزمانی این گمانهها با تثبیت حقوق شخصیتهای ایکس-من در مارول و برنامهریزی برای فازهای بعدی MCU، احتمال چنین مسیری را تقویت میکند.
اگر این فرضیهها به واقعیت تبدیل شوند، مرد عنکبوتی: روزی تازه فقط یک دنباله دیگر نخواهد بود. این فیلم میتواند نقطه شروع دورهای باشد که در آن جهشیافتهها، تبعیض ساختاری و تقابل قدرت فردی با ساختارهای رسمی، به محور اصلی روایت تبدیل میشوند.
پرسش اصلی برای هواداران این است: آیا مارول میتواند عمق سیاسی و انسانی داستانهای ایکس-من را بدون سادهسازی به سینما منتقل کند؟ پاسخ این پرسش تا تابستان ۲۰۲۶ روشن نخواهد شد، اما نشانهها از تغییر جدی در چشمانداز MCU خبر میدهند.
