توسط : سریال ارو (Arrow) که با بازی استفن امل در نقش اولیور کوئین (Oliver Queen) یا همان پیکان سبز جریان داشت، از ابتدا نقطه عطفی در ژانر ابرقهرمانی تلویزیونی محسوب میشد. بسیاری Arrow را آغازگر شکلگیری آروورس (Arrowverse) و حتی سریالهای ابرقهرمانی امروزی میدانند و آنقدر بازخورد این مجموعه خوب بود که در نهایت دنیایی مشترک متشکل از چندین سریال قهرمانمحور بر پایه شخصیتهای کمیکی DC توسط CW رقم خورد. بازگشت دوباره این سریال به لیست پربینندههای iTunes میتواند یک اتفاق فوقالعاده محسوب شود. چرا؟ با فانتزیمگ همراه باشید.
چه عواملی باعث بازگشت موفق Arrow به فضای PVOD شدند؟
دلیل اصلی درخشش دوباره «ارو» را باید در خلاء ژانر ابرقهرمانی استاندارد در تلویزیون امروز جستجو کرد. در حالی که تولیدات جدید این حوزه اغلب با نقدهای متفاوتی روبرو میشوند، مخاطبان به سمت مسیری هدایت شدهاند که پیشتر امتحان خود را پس داده است. سریال Arrow برای نسلی که با آن بزرگ شده، اکنون در جایگاه یک «کلاسیک مدرن» قرار گرفته و حس نوستالژی دهه ۲۰۱۰ را به بهترین شکل ممکن ارضا میکند.
سریال Arrow با ۸ فصل و بیش از ۱۷۰ قسمت، دستاوردهای چشمگیری در جذب مخاطب و نقدهای مثبت داشت. امتیاز ۸۶٪ در Rotten Tomatoes و بخصوص فصل دوم با امتیاز ۹۵٪ نشانه کیفیت بالای روایت و طراحی شخصیت است. این سریال از نظر منتقدان و مخاطبان یک الگوی واقعگرایی ژانر ابرقهرمانی را ارائه داد که براساس توازن میان درام شخصی و اکشن قهرمانانه ساخته شده بود.
حضور شخصیتهایی چون فلش/بری الن (Barry Allen/The Flash) با بازی گرنت گاستین که ابتدا در Arrow معرفی شدند باعث شد این جهان بزرگتر و متنوعتر شود و با مجموعههایی چون Supergirl و Legends of Tomorrow ادامه پیدا کند و از همین رو طرفداران DC، حسابی با این جهان ارتباط برقرار کردند.
از سوی دیگر، بررسیها نشان میدهد که الگوریتمهای فروش در سالهای اخیر به نفع مجموعههای کامل تغییر کرده است. با افزایش هزینههای اشتراک در پلتفرمهای استریم پراکنده، مصرفکنندگان ترجیح میدهند با یک بار پرداخت، مالکیت دیجیتال یک فرانچایز ریشهدار و طولانی را به دست آورند. این رویکرد «خرید برای همیشه» بهویژه در دورانهایی که مخاطب به دنبال محتوای طولانی و سرگرمکننده برای پر کردن اوقات فراغت است، به شدت تقویت شده است.
در نهایت، نباید از قدرت زیاد انجمن هواداران و Fandom غافل شد. علاقمندان به دنیای DC، برخلاف بینندگان گذری، پیوندی عاطفی با شخصیتپردازیهای خاص این سریال دارند. این وفاداری در شبکههای اجتماعی بازتولید شده و با هر اشاره یا بازنشر محتوا، موج جدیدی از تقاضا را ایجاد میکند که مستقیما بر آمارهای فروش دیجیتال اثر میگذارد. در واقع، Arrow نه تنها یک سریال، بلکه به عنوان ستون فقرات یک دنیای مشترک (Arrowverse)، همواره ارزش تماشای مجدد و خرید را برای هوادارانش حفظ کرده است.
پیامدهای این بازگشت برای دنیای DC و رسانههای ابرقهرمانی
موفقیت مجدد Arrow در پلتفرمهای دیجیتال نشانهای مهم است که نشان میدهد فرنچایزهای تلویزیونی ابرقهرمانی که پیشگام و پایهگذار جهانهای مشترک بودند، هنوز هم میتوانند منبع درآمد پایدار و همچنین نقطه آغاز بازآفرینیهای جدید باشند. حتی میتواند چراغ سبز برای مطالعه و بازبینی استراتژیهای بازراهاندازی و ریبوت شخصیتها و مجموعهها باشد، بدون اینکه به شایعات غیرموثق متوسل شویم.
البته که فراتر از اکشن و کلیشههای سریالهای ابرقهرمانی، Arrow نمایانگر تلفیقی جذاب از واقعگرایی، تعلیقهای دراماتیک، و استفاده هوشمندانه از ارجاعات کمیکی است. این ویژگیها، همراه با گستره وسیع شخصیتها و چندلایه بودن روایت، منجر به تشکیل فندومی پرشور شده که تعاملات اجتماعی و نقدهای عمیق را شکل دادهاند.
