با گذشت بیش از یک دهه از آن پیچش بحثبرانگیزی که ترور اسلتری (با بازی بن کینگزلی) را به جای ماندارین، شرور آیرون من ۳، معرفی کرد، دنیای سینمایی مارول (MCU) هنوز اثرات این گام جسورانه و پرتنش را احساس میکند. اما حالا تازهترین سریال دیزنی پلاس، واندرمن، به شکلی هوشمندانه و تاثیرگذار این بخش پرازدحام داستانی را به نقطه عطفی مثبت تبدیل کرده است. با فانتزیمگ همراه باشید.
آیرون من ۳ چه اشتباهی را انجام داد؟

روایتی تازه از ماندارین و جبران یک اشتباه داستانی
در سال ۲۰۱۳، فیلم آیرون من ۳ مخاطبان را با چرخش غافلگیرکنندهای در داستان مواجه کرد که علیرغم بازی فوقالعاده بن کینگزلی، باعث واکنش منفی گسترده شد. ماندارین، یکی از دلهرهآورترین و قدیمیترین دشمنان مرد آهنی، ناگهان نه بهعنوان یک تهدید واقعی بلکه فقط یک بازیگر نمایشی تقلیل یافت. این موضعگیری نه تنها به درگیری میان طرفداران و منتقدان انجامید بلکه تا سالها لکه ننگی بر اعتبار شرور این فیلم باقی ماند.
شاید کمتر کسی تصور میکرد یک سریال ۸ قسمتی مانند واندرمن که توسط دستین دنیل کریتون، کارگردان شانگ-چی ساخته شده است، بتواند به این ماجرای کمیک و سینمایی جان تازهای ببخشد و داستان را به شکلی انسانی و اخلاقی بازتعریف کند.
واندرمن به بازی یحیی عبدالمتین دوم در نقش سیمون ویلیامز و بن کینگزلی در نقش ترور اسلَتری، نقشآفرینیهایی ارائه میکند که به طرز شگفتآوری فراتر از کلیشههای ابرقهرمانی حرکت میکنند. برخلاف سریالهای معمول MCU که اکشن، نبردهای طوفانی و درگیریهای فضایی محور اصلی هستند، واندرمن بیشتر روی روابط انسانی، کمدی درام و کشمکشهای درونی تمرکز دارد. سریالی که خیلی زود به یک اکسپرینس شخصیتمحور و متفاوت تبدیل شده است.

ویژگی برجسته واندرمن، بازآفرینی هوشمندانه شخصیت ترور اسلَتری است؛ کسی که تاکنون به چشم یک مهره بیارزش و مضحک دیده میشد. در طول داستان، اسلَتری رابطهای غیرمنتظره و پرمعنی با سیمون ویلیامز شکل میدهد. وقتی ترور برای حفاظت از سیمون و حفظ آرامش او، یک بار دیگر در لباس ماندارین ظاهر میشود و مسئولیت یک حادثه تخریب در فیلمبرداری را به عهده میگیرد، این حرکت فراتر از یک فداکاری ساده به یک انتخاب اخلاقی پیچیده بدل میگردد که ابعاد انسانی و شکنندگی کاراکتر را برجسته میکند.
در دنیای کمیک، سیمون ویلیامز یا همان واندرمن یکی از شخصیتهای پیچیده مارول است که برخلاف این سریال، بیشتر درگیر نبردهای ابرقهرمانی و مأموریتهای اکشن است. اما نسخه دیزنی پلاس روی بخشهای فردی و هویت فراتر از قدرت او زوم کرده است. دقت در حفظ هسته شخصیتی واندرمن در عین افزودن لایههایی از طنز و درام، باعث گشته این سریال به دور از تبدیل انقلابیاش به یک اثر سطحی، یکی از بهترین نمونههای اقتباسی MCU باشد. همچنین، این رویکرد نشان میدهد چگونه میتوان داستانهای کمیک را برای مخاطب عام به شکل تازه و جذابی بازتعریف کرد.
واندرمن فقط یک پاکسازی در آیرون من ۳ نیست. این اثر، با ارائه داستانی متفاوت، انسانیتر و عمیقتر، نه تنها اعتبار ترور اسلَتری را اصلاح میکند بلکه داستان سیمون ویلیامز را در MCU غنیتر میسازد و مفهوم ناطقتری از مسئولیتپذیری در روایتهای کمیک و ابرقهرمانی فراهم میآورد.


