صفحه اصلی > بازی : نگاهی به اکتشاف در The Blood of Dawnwalker

نگاهی به اکتشاف در The Blood of Dawnwalker

یکی از جذاب‌ترین بازی‌های نقش‌آفرینی سال، بلاد آو دان‌واکر (The Blood of Dawnwalker)، کم‌کم دارد تصویر واضح‌تری از خودش نشان می‌دهد. در تازه‌ترین پیش‌نمایش منتشرشده از سوی IGN، نگاهی به یکی از مأموریت‌های ابتدایی بازی می‌اندازیم؛ جایی که کوئن (Coen) پیش از تبدیل شدن به یک خون‌آشام، به همراه لازار (Lazar) وارد غارهای باستانی و تاریکی می‌شود که پر از رازها، افسانه‌ها و خطرهای فراموش‌شده هستند.

این نمایش بیشتر از آنکه روی مبارزات تمرکز داشته باشد، تلاش می‌کند فلسفه طراحی جهان بازی را نشان دهد؛ جهانی که قرار نیست فقط پس‌زمینه‌ای برای مأموریت‌ها باشد، بلکه خودش داستان تعریف می‌کند.

اکتشافی که فقط به پیدا کردن آیتم ختم نمی‌شود

یکی از نکات جالب این نمایش، نحوه استفاده بازی از روایت محیطی است. در دل غارها، نقش‌برجسته‌ها و مُرال‌های باستانی دیده می‌شوند که بخشی از تاریخ فراموش‌شده منطقه را روایت می‌کنند. با بررسی این آثار، کوئن اطلاعات بیشتری درباره قهرمانان گذشته و گنجینه‌های پنهان به دست می‌آورد و مسیر اکتشافش تغییر می‌کند.

این شیوه روایت، یادآور بازی‌هایی مانند ویچر ۳ (The Witcher 3) است؛ آثاری که بخش مهمی از داستان خود را به جای میان‌پرده‌های طولانی، از طریق محیط، نوشته‌ها و جزئیات جهان منتقل می‌کنند. در نتیجه، اکتشاف صرفاً برای پیدا کردن تجهیزات بهتر نیست؛ بلکه راهی برای شناخت تاریخ، فرهنگ و رازهای دنیای بازی محسوب می‌شود.

لازار؛ همراهی که حضورش به داستان جان می‌دهد

در این مأموریت، لازار تنها یک شخصیت همراه نیست که بی‌هدف کنار بازیکن حرکت کند. گفت‌وگوهای او با کوئن و واکنش‌هایی که نسبت به کشفیات داخل غار نشان می‌دهد، باعث می‌شود اکتشاف حس زنده‌تری پیدا کند و محیط صرفاً مجموعه‌ای از تونل‌ها و گنجینه‌ها نباشد.

البته هنوز مشخص نیست لازار در ادامه بازی چه نقش پررنگی خواهد داشت یا تا چه اندازه در گیم‌پلی حضور دارد، اما همین نمایش کوتاه نشان می‌دهد Rebel Wolves تلاش کرده شخصیت‌های فرعی را به بخشی از تجربه روایت تبدیل کند، نه صرفاً همراهانی برای پر کردن فضای بازی.

دنیایی که گذشته‌اش اهمیت دارد

یکی از بزرگ‌ترین نقاط قوت این نمایش، توجه به جزئیات دنیاسازی است. غارها فقط محل مبارزه یا پیدا کردن آیتم‌های کمیاب نیستند؛ هر دیوار، هر مقبره و هر نقش‌برجسته بخشی از تاریخ سرزمین ویل سانگورا (Vale Sangora) را روایت می‌کند.

این همان ویژگی‌ای است که معمولاً نقش‌آفرینی‌های بزرگ را از آثار معمولی جدا می‌کند؛ جهانی که احساس می‌کنید قرن‌ها پیش از ورود شخصیت اصلی وجود داشته و پس از پایان ماجراجویی شما هم به زندگی خودش ادامه خواهد داد.

هنوز برای قضاوت نهایی زود است

با وجود نمایش امیدوارکننده، هنوز بخش بزرگی از بازی ناشناخته باقی مانده است. مشخص نیست سیستم اکتشاف تا چه اندازه روی مأموریت‌ها و روایت تأثیر می‌گذارد یا انتخاب‌های بازیکن چگونه در ادامه داستان بازتاب پیدا می‌کنند. با این حال، چیزی که تاکنون دیده‌ایم نشان می‌دهد Rebel Wolves بیش از هر چیز روی خلق یک دنیای باورپذیر و پرجزئیات تمرکز کرده است.

اگر کیفیت نهایی بازی بتواند همین مسیر را حفظ کند، بلاد آو دان‌واکر (The Blood of Dawnwalker) شانس تبدیل شدن به یکی از مهم‌ترین نقش‌آفرینی‌های سال را خواهد داشت؛ عنوانی که به جای شلوغ کردن نقشه با مأموریت‌های تکراری، بازیکن را به کنجکاوی، کشف و شناخت جهان خودش دعوت می‌کند.

برچسب ها :

پویا عباسی

مقالات مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید