توسط : در حالی که هنوز همه منتظر قسمتهای بعدی هستند، سریال شوالیه هفت پادشاهی (A Knight of the Seven Kingdoms) موفق شده در همان هفتههای ابتدایی، جایگاههای اول تا سوم جدولهای پرمخاطب را به دست بیاورد؛ حتی پیش از پخش تازهترین اپیزود. این موفقیت از نظر تجاری و رسانهای چشمگیر است، اما یک شکاف آماری جالب توجه را هم پررنگ کرده: چرا امتیاز کاربران در راتن تومیتوز حدود ۶۵٪ است، در حالی که منتقدان با ۹۵٪ نظر مثبت تقریباً یکصدا از سریال تمجید میکنند؟
چرا منتقدان عاشق شوالیه هفت پادشاهی شدند؟
از نگاه منتقدان، این پیشدرآمد دقیقاً همان چیزی است که جهان وستروس به آن نیاز داشت؛ یک عقبنشینی آگاهانه از عظمت اغراقشده. رسانههایی مثل CBR سریال را «نزدیک به بینقص» توصیف کردهاند و داستان دانک و اِگ را روایتی انسانی از شجاعت، استقلال، رشد فردی و قهرمانشدن آرام میدانند؛ سفری که بهجای تکیه بر جنگها و سیاستهای عظیم، روی شخصیتها و انتخابهایشان متمرکز است.
در نقطه مقابل فضای پرزرقوبرق بازی تاج و تخت (Game of Thrones) و حتی سریال خاندان اژدها (House of the Dragon)، این سریال عمداً مقیاس روایت را کوچک نگه میدارد. شاون آیرا پارکر، شورانر اثر، پیشتر هم تأکید کرده بود که هدفشان ساختن یک نمایش «اپیک» دیگر نیست. به گفته او، این داستان درباره دانک است؛ مردی که وارد جهانی ناآشنا میشود و سعی میکند با داشتههای محدودش دوام بیاورد. همین رویکرد صمیمی و شخصیتمحور، برای منتقدان نقطه قوت اصلی سریال بوده است.
پس چرا مخاطبان مرددند؟
واکنش کاربران اما محافظهکارانهتر بوده. بخشی از مخاطبان که با انتظار نبردهای عظیم، توطئههای پیچیده و شوکهای داستانی به سراغ سریال آمدهاند، با لحنی آرامتر و طنزی ظریف روبهرو شدهاند که الزاماً با انتظارشان همخوانی ندارد. شوالیه هفت پادشاهی بیشتر به تشریح روابط انسانی و جزئیات شخصیتی علاقهمند است تا بالا بردن مداوم تنش.
همین تفاوت باعث شده سریال بیش از آنکه یک محصول عامهپسند مطلق باشد، اثری با مخاطب هدف مشخص تلقی شود؛ مناسب کسانی که از کندوکاو روان شخصیتها و روایتهای کمصدا اما عمیق لذت میبرند.
شوالیه هفت پادشاهی در مقایسه با خاندان اژدها
مقایسه ناگزیر با خاندان اژدها تصویر روشنی میدهد. آن سریال که حدود یک قرن پیش از وقایع دانک و اِگ میگذرد، از نظر مقیاس، درام و نمایش قدرت بسیار بزرگتر است و طبیعتاً برای مخاطب عام جذابیت بیشتری دارد. با اینکه امتیاز منتقدانش در راتن تومیتوز حدود ۸۷٪ است و پایینتر از شوالیه هفت پادشاهی قرار میگیرد، اما در میان کاربران محبوبتر بوده؛ دقیقاً به خاطر همان عناصر پرهیجان و حماسی.
پیامدهای تجاری و آینده فرنچایز
HBO با تمدید زودهنگام سریال نشان داده به این مسیر اعتماد دارد. برنامهریزی برای اقتباس هر سه رمان داستانهای دانک و اگ (Tales of Dunk and Egg) و حتی احتمال گسترش داستانها، نشان میدهد این پیشدرآمد فقط یک تجربه محدود نیست، بلکه بخشی از استراتژی بلندمدت گسترش دنیای وستروس است. در کنار آن، محصولات جانبی، افزایش مشترکان و حضور پررنگتر برند در بازار جهانی، همگی از پیامدهای مستقیم این موفقیتاند.
A Knight of the Seven Kingdoms ثابت میکند دنیای جرج آر. آر. مارتین فقط برای روایت حماسههای عظیم ساخته نشده. این سریال با انتخاب آگاهانه روایتهای کوچکتر و شخصیتمحور، شکاف میان سلیقه منتقدان و بخشی از مخاطبان را به جان خریده، اما در عوض راه تازهای برای تنوع روایی در وستروس باز کرده است. شاید برای همه نباشد، اما دقیقاً همین تفاوت است که آن را به اثری قابل بحث و ارزشمند در چشمانداز امروز استریمینگ تبدیل میکند.
