یکی از جسورانهترین تصمیمات در بازآفرینی دنیای جدید دیسی یونیورس (DC Universe) توسط جیمز گان (James Gunn) و پیتر سفارن (Peter Safran)، مرگ شخصیت اصلی سریال پیسمیکر (Peacemaker) در همان قسمت نخست فصل دوم است؛ حرکتی که نهتنها رویکردی تازه در روایتهای ابرقهرمانی ارائه میدهد، بلکه تماتیک چندجهانی (Multiverse) و پیامدهای روایتهای موازی را به مرکز توجه میآورد.
آغاز بازتعریف دنیای دیسی پس از فروپاشی دیسی اکستندد یونیورس (DC Extended Universe – DCEU)، با فیلم سوپرمن (Superman) شروعی درخشان داشت؛ فیلمی که با فروش چشمگیر خود جایگاه تازهای برای داستان مردان فولادی تثبیت کرد. اما جیمز گان خیلی زود نشان داد که قصد ندارد در مسیر روایتهای ایمن و محافظهکارانه حرکت کند. سریالهایی مانند کریچر کامندوز (Creature Commandos) و خصوصاً پیسمیکر، با تمهایی بالغ، خشن و بیپرده، راه را برای تجربههای پیچیدهتر و تعلیقآمیزتر هموار کردند.
بازتعریف فرم و محتوا؛ شروع شوکهکننده فصل دوم پیسمیکر
پس از سه سال انتظار، بازگشت پیسمیکر با قسمت افتتاحیهای به نام «The Ties That Grind» غوغایی در میان طرفداران به پا کرد؛ اپیزودی سرشار از خشونت معناگرا، صحنههای خونین و تعلیقهای روانشناختی که نهتنها نشان داد شخصیتها پس از حوادث فصل اول کجا ایستادهاند، بلکه گرههای مهمی از داستان را بازگشود.
اما شوک اصلی در دقایق پایانی قسمت رخ میدهد؛ جایی که کریستوفر اسمیت (Christopher Smith) یا همان پیسمیکر وارد «اتاق آشفتگی کوانتومی» (Quantum Chaos Chamber) میشود؛ دریچهای به ابعاد موازی. در این نقطه، او با نسخهای دیگر از خودش روبهرو میشود؛ شخصیتی که زندگیاش مسیری کاملاً متفاوت را تجربه کرده است.
در این صحنه، دو نسخهی پیسمیکر با آیندهها و روابط شخصی متضاد روبهرو میشوند: نسخهای که در دنیایی با روابط خانوادگی پایدار زندگی کرده، در برابر نسخهای که زخمهای روانی عمیقی بر دوش دارد. تقابل این دو در نهایت به نبردی منجر میشود که طی آن نسخه دوم در آغوش نسخه اصلی جان میبازد؛ مرگی تلخ و تأثیرگذار که مفاهیم هویت، همزاد و روایتهای موازی را بهشدت برجسته میکند.
این انتخاب جسورانه، بهجای ارائه یک مرگ قهرمانانه سنتی، مرزهای هویت و واقعیتهای جایگزین را به چالش میکشد؛ حرکتی که توجه مخاطبان حرفهای و منتقدان داستانسراییهای مدرن ابرقهرمانی را بهشدت به خود جلب کرده است.

مولتیورس؛ قلب تپنده روایت جدید دیسی
مفهوم چندجهانی (Multiverse) پیشتر در آثار دیسی اشاره شده بود، اما در این بازآفرینی، به هسته اصلی روایت تبدیل شده است. داستان بهواسطه تلاقی ابعاد مختلف و سوییچ بین جهانهای جایگزین، در حال بازتعریف مرزهای ژانر ابرقهرمانی است. بازگشت فرانک گریلو (Frank Grillo) در نقش ریک فلگ سینیور (Rick Flag Sr.)، که حالا وظیفه نظارت و مقابله با پیسمیکر را برعهده دارد، ارتباط مستقیمی میان این سریال و پروژههای بزرگتر دیسی یونیورس برقرار میکند؛ از جمله فیلم سوپرمن.
این انتخابها نشان میدهند که روایت جدید دیسی قصد دارد درهمتنیدگی روایتهای ابعادی را به سطحی عمیقتر برساند و مفاهیمی مانند هویت، تقدیر و تناقضات شخصیتی را در بستر چندجهانی بازآفرینی کند.
پیامدهای مرگ همزاد و پیچیدگیهای فصل دوم
مرگ نسخه جایگزین پیسمیکر پیامدهای گستردهای برای نسخه اصلی و داستان کلی فصل دوم خواهد داشت. این اتفاق نقطه آغاز مجموعهای از انتقامجوییها، کشمکشهای روانی و حتی درگیریهای بینابعادی است. از سوی دیگر، این روایت بستری میسازد تا هسته وجودی شخصیت کریستوفر اسمیت در ابعاد تازهای کاوش شود؛ مسیری که روایت را از سطح یک سریال ابرقهرمانی به اثری روانشناختی و فلسفی ارتقاء میدهد.
این تصمیم جیمز گان، نهتنها مسیر داستانی سریال را تغییر میدهد، بلکه ژانر ابرقهرمانی در دنیای دیسی را هم به سطحی پیچیدهتر میبرد. پیسمیکر اکنون در فصل دوم خود به اثری فراژانری تبدیل شده است؛ اثری که ضمن بهرهگیری از عناصر آشنا، مخاطب را به تأمل عمیقتر درباره هویت، قهرمانبودن و پیامدهای موازی سرنوشت دعوت میکند.
جمعبندی؛ آغاز عصری تازه برای دیسی یونیورس
نمایش مرگ شخصیت اصلی در قسمت نخست فصل دوم پیسمیکر نشان میدهد که دیسی یونیورس جدید تحت رهبری جیمز گان و پیتر سفارن، دیگر قصد ندارد به روایتهای محافظهکارانه بسنده کند. پخش هفتگی قسمتها در پنجشنبهها فرصت مناسبی برای تماشاگران فراهم کرده تا گامبهگام با دنیای پیچیده و پرتعلیق سریال پیش بروند.
بازتعریف روایتهای کلاسیک دیسی با درهمتنیدگی ابعاد موازی و شکستن قاعدههای سنتی، این فاز جدید را به یکی از جذابترین و خلاقانهترین پدیدارهای سینمایی-تلویزیونی معاصر تبدیل کرده است؛ نقطه عطفی که میتواند مسیر آینده دیسی را برای همیشه تغییر دهد.