توسط : بازگشت هری پاتر (Harry Potter) به قاب تلویزیون از همان ابتدا پروژه کوچکی نبود. HBO قرار است مجموعهای را از نو اقتباس کند که هشت فیلم آن برای یک نسل به تصویری تقریباً قطعی از هاگوارتز، شخصیتها و جهان جادوگری تبدیل شدهاند. اما حالا ابعاد تولید سریال جدید نشان میدهد که جاهطلبی HBO تنها به وفاداری بیشتر به کتابها محدود نمیشود؛ این شبکه سرمایهگذاری بسیار بزرگی روی پروژه انجام داده و صحبتهای تازه آدریانو گلدمن (Adriano Goldman)، فیلمبردار سریال، حتی آن را در سطح گرانترین تولیدات تاریخ استریم قرار میدهد.
گلدمن در یک مسترکلاس درباره تولید هری پاتر گفته این پروژه بزرگترین بودجه تولیدی را دارد که تاکنون به یک سریال استریم اختصاص یافته است. این ادعا اهمیت زیادی دارد، چون هری پاتر را مستقیماً در کنار غولی مانند ارباب حلقهها: حلقههای قدرت (The Lord of the Rings: The Rings of Power) قرار میدهد؛ مجموعهای که فصل نخست آن با هزینه تولید حدود ۴۶۵ میلیون دلار، سالها یکی از مشهورترین نمونههای ولخرجی در صنعت تلویزیون بود.
البته هنوز رقم رسمی و تفکیکشدهای برای بودجه فصل اول هری پاتر منتشر نشده و به همین دلیل نمیتوان با قطعیت گفت هر قسمت دقیقاً چقدر هزینه داشته است. اما صحبتهای گلدمن بهتنهایی نشان میدهد HBO با یک تولید تلویزیونی معمولی طرف نیست.
Dominic McLaughlin در نقش هری پاتر – تصویر توسط Aidan Monaghan/HBOچرا ساخت هری پاتر تا این اندازه گران است؟
بخش مهمی از پاسخ را باید در مقیاس جهان هری پاتر جستوجو کرد. ساخت دوباره هاگوارتز، کوچه دیاگون، وزارت سحر و جادو و دهها محیط دیگر، آن هم برای مجموعهای که قرار است چندین سال ادامه داشته باشد، نیازمند زیرساخت تولیدی عظیمی است. تولید سریال از سال ۲۰۲۵ در استودیوهای لیوزدن (Leavesden) آغاز شد؛ همان مجموعه استودیویی که سابقه طولانی با فیلمهای هری پاتر دارد.
رویکرد سریال نیز ظاهراً اتکای زیادی به ساخت محیطهای واقعی و دکورهای بزرگ دارد. این تصمیم از نظر هزینه اهمیت زیادی دارد. ساخت یک دنیای فانتزی با دکورهای فیزیکی گسترده، لباسهای اختصاصی، وسایل صحنه، موجودات جادویی و جلوههای بصری پیچیده، هزینهای بهمراتب بیشتر از یک درام تلویزیونی معمولی ایجاد میکند.
اما همین سرمایهگذاری میتواند یکی از مهمترین نقاط قوت سریال باشد. بخشی از جادوی فیلمهای اصلی هری پاتر از این واقعیت میآمد که بسیاری از مکانها واقعاً ساخته شده بودند. تالار بزرگ، کلاسها، راهروها و بسیاری از محیطهای هاگوارتز فقط پسزمینههایی دیجیتالی نبودند و همین موضوع به جهان فیلمها وزن و هویت میداد.
سریال جدید فرصت دارد همین ایده را در مقیاسی بزرگتر دنبال کند.
رقابت با حلقههای قدرت
مقایسه هری پاتر با حلقههای اجتنابناپذیر است. فصل اول سریال آمازون حدود ۴۶۵ میلیون دلار هزینه تولید داشت؛ رقمی که برای هشت قسمت به میانگینی نزدیک به ۵۸ میلیون دلار برای هر قسمت میرسید. البته این اعداد باید با احتیاط مقایسه شوند، زیرا بخشی از هزینه فصل نخست چنین مجموعههایی صرف ایجاد زیرساخت، دکور و داراییهایی میشود که در فصلهای بعدی دوباره قابل استفاده هستند.
اما تجربه The Rings of Power یک درس مهم هم برای HBO دارد: بودجه عظیم بهتنهایی یک سریال فانتزی موفق نمیسازد.
آمازون توانست یکی از چشمگیرترین تولیدات تلویزیونی سالهای اخیر را از نظر طراحی صحنه، جلوههای بصری و مقیاس جهان خلق کند، اما واکنشها به داستان، ریتم و شخصیتپردازی سریال بسیار یکدست نبود. بنابراین هری پاتر نمیتواند تنها با نمایش دکورهای عظیم و جلوههای بصری گرانقیمت موفق شود.
اتفاقاً مهمترین مزیت پروژه HBO چیزی است که با پول نمیتوان خرید: داستانی که قبلاً امتحانش را پس داده است.
این همه هزینه قرار است چه چیزی به هری پاتر اضافه کند؟
برخلاف The Rings of Power که باید بخش بزرگی از روایت خود را بر اساس منابع محدودتر مربوط به دوران دوم سرزمین میانه گسترش میداد، هری پاتر هفت رمان کامل در اختیار دارد. بنابراین چالش اصلی سریال پیدا کردن داستان نیست؛ مسئله این است که چگونه همان داستان را با جزئیات بیشتری نسبت به فیلمها روایت کند.
فرمت تلویزیونی این فرصت را فراهم میکند تا شخصیتها و خردهداستانهایی که در فیلمها کوتاه یا کاملاً حذف شده بودند، فضای بیشتری پیدا کنند. زندگی روزمره در هاگوارتز، روابط میان دانشآموزان، تاریخچه شخصیتها و بخشهایی از جهان جادوگری که فیلمها به دلیل محدودیت زمانی ناچار بودند از کنارشان عبور کنند، حالا میتوانند بخشی جدی از روایت باشند.
اینجاست که بودجه بزرگ سریال معنای بیشتری پیدا میکند. اگر HBO واقعاً قصد دارد جهان کتابها را با جزئیات بیشتری بازسازی کند، باید محیطهایی بسازد که شاید در فیلمها تنها برای چند دقیقه دیده شدند یا اصلاً فرصت حضور پیدا نکردند.
در چنین شرایطی، هزینه بالا دیگر صرفاً برای بزرگتر کردن صحنههای اکشن نیست؛ بخشی از آن صرف ساخت جهانی میشود که قرار است مخاطب سالها در آن زندگی کند.
بزرگترین دشمن سریال، فیلمهای هری پاتر هستند
با وجود تمام این امکانات، شاید سختترین چالش HBO هیچ ارتباطی با بودجه نداشته باشد. سریال باید با خاطرهای رقابت کند که بیش از دو دهه در ذهن مخاطبان تثبیت شده است.
برای میلیونها نفر، چهره هری پاتر همچنان با دنیل ردکلیف (Daniel Radcliffe) گره خورده، هاگوارتز همان معماری فیلمهای اصلی را دارد و موسیقی جان ویلیامز (John Williams) بخشی جداییناپذیر از هویت این دنیا محسوب میشود. سریال جدید نمیتواند صرفاً همان تصاویر را با بازیگران تازه بازسازی کند؛ چون در این صورت همیشه با نسخه اصلی مقایسه خواهد شد.
اما فاصله گرفتن بیش از حد نیز خطرناک است. اگر هاگوارتز، لباسها یا فضای بصری سریال بیش از اندازه ناآشنا باشند، بخشی از مخاطبان ممکن است احساس کنند چیزی از هویت جهان مورد علاقهشان از بین رفته است.
بودجه عظیم HBO باید دقیقاً در خدمت پیدا کردن همین تعادل قرار بگیرد: ساخت جهانی که آشناست، بدون آنکه کپی فیلمهای قبلی باشد.
گرانترین بودن تضمین موفقیت نیست
اگر ادعای مطرحشده درباره ابعاد بودجه هری پاتر را مبنا قرار دهیم، HBO یکی از بزرگترین شرطبندیهای تاریخ تلویزیون را روی دنیای جادوگری انجام داده است. اما رقم نهایی بودجه هرچه باشد، مسئله اصلی این نیست که سریال چند میلیون دلار برای هر قسمت هزینه کرده است.
سؤال مهمتر این است که این پول روی صفحه چگونه دیده خواهد شد.
عکسی از سریال HBOاگر سرمایهگذاری عظیم HBO به هاگوارتزی زندهتر، جهانسازی دقیقتر، طراحی صحنه ماندگار و فرصت کافی برای روایت بخشهای حذفشده کتابها منجر شود، هزینه بالای سریال میتواند توجیه داشته باشد. اما تجربه پروژههایی مانند حلقههای قدرت نشان داده که گران بودن یک اثر الزاماً به معنای تأثیرگذار بودن آن نیست.
هری پاتر برای موفقیت به چیزی بیشتر از دکورهای عظیم و جلوههای ویژه نیاز دارد. سریال باید دوباره همان احساسی را ایجاد کند که زمانی ورود هری به کوچه دیاگون یا دیدن هاگوارتز برای اولین بار ایجاد میکرد.
HBO ظاهراً حاضر است هزینه بسیار زیادی برای بازسازی این جهان بپردازد؛ حالا چالش واقعی این است که آیا میتواند با تمام این پول، جادو را هم دوباره خلق کند؟
