توسط : هشدار اسپویل: این مقاله حاوی جزئیات مهمی از قسمت هفتم فصل سوم خاندان اژدهاست.
در میان تمام نبردها، خیانتها و تغییرات سیاسی قسمت اخیر خاندان اژدها (House of the Dragon)، شاید هیچ صحنهای به اندازه بازگشت سانفایر (Sunfyre) غافلگیرکننده نبود. اژدهایی که از زمان نبرد روکز رست (Rook’s Rest) تقریباً همه او را مرده فرض میکردند، در واپسین لحظات قسمت بار دیگر ظاهر میشود و جان اگان دوم تارگرین (Aegon II Targaryen) را نجات میدهد؛ صحنهای که نهتنها مسیر جنگ را تغییر میدهد، بلکه یکی از مهمترین تفاوتهای سریال با کتاب آتش و خون (Fire & Blood) را نیز پررنگتر میکند.
سریال چگونه بازگشت سانفایر را از کتاب متفاوت روایت میکند؟
در کتاب آتش و خون، سانفایر هرگز کشته نمیشود. او پس از نبرد روکز رست بهشدت زخمی است و برای مدتی طولانی توان پرواز ندارد، اما زنده میماند و بعدها دوباره وارد داستان میشود. جرج آر. آر. مارتین (George R. R. Martin) این اتفاق را بیشتر بهعنوان یک گزارش تاریخی روایت میکند؛ روایتی که احساسات شخصیتها در آن چندان برجسته نیست.
اما سریال مسیر دیگری را انتخاب کرده است.
از زمان سقوط اگان و سانفایر، دوربین بارها تلاش میکند مخاطب را به این باور برساند که اژدهای طلایی دیگر زنده نیست. حتی زمانی که اگان با اطمینان میگوید سانفایر هنوز نفس میکشد، اطرافیانش این حرف را بیشتر به هذیانهای پادشاه زخمی نسبت میدهند تا واقعیت. به همین دلیل، بازگشت ناگهانی سانفایر در قسمت اخیر، نه صرفاً ادامهای بر داستان کتاب، بلکه یک غافلگیری روایی برای مخاطبی است که ماهها تصور میکرد این اژدها از بین رفته است.
اگان و سانفایر؛ دو موجود که با هم سوختند
یکی از هوشمندانهترین تصمیمهای بصری این قسمت، شباهت آشکار میان اگان و سانفایر است. هر دو در نبرد روکز رست زیر آتش وگار (Vhagar) سوختهاند. هر دو نیمی از چهره خود را از دست دادهاند و زخمهایی تقریباً مشابه بر صورتشان نقش بسته است. سریال با این انتخاب، پیوند میان اژدها و سوارکار را از یک رابطه معمولی فراتر میبرد؛ گویی هر زخمی که یکی برداشته، بر بدن دیگری نیز نشسته است.
این شباهت صرفاً یک انتخاب گریم یا جلوه ویژه نیست، بلکه تصویری از رابطهای است که خاندان تارگرین همواره از آن سخن گفتهاند؛ پیوندی که تنها بر فرمان دادن به اژدها استوار نیست، بلکه بر نوعی ارتباط عاطفی و غریزی میان آنها شکل گرفته است.
آیا سانفایر با اگان بازگشت؟
شاید مهمترین تفاوت سریال با کتاب، همین باشد. در آتش و خون، زنده ماندن سانفایر یک واقعیت تاریخی است؛ اما سریال تلاش میکند این بازگشت را به قوس شخصیتی اگان گره بزند. درست در لحظهای که اگان از فرار دست میکشد، هویت خود را بهعنوان پادشاه میپذیرد و آماده رویارویی با سرنوشتش میشود، سانفایر نیز از دل جنگل بیرون میآید و او را نجات میدهد.
جالبتر اینکه نینا لوپز-کورادو (Nina Lopez-Corrado)، کارگردان این قسمت، نیز در گفتوگویی پس از پخش اپیزود تأکید کرده است که بازگشت سانفایر را نتیجه همان پیوند عمیق میان اژدها و سوارکار میداند و معتقد است ارتباط تارگرینها با اژدهایان، نقش مستقیمی در این لحظه داشته است.
بازگشتی که معادلات جنگ را تغییر میدهد
تا پیش از این، بسیاری از شخصیتها و حتی جناح سیاهها تصور میکردند اگان دیگر تهدیدی جدی نیست. رینیرا (Rhaenyra) نیز بر این باور است که آیموند (Aemond) عملاً برادرش را از میان برداشته و دیگر خطری از سوی او وجود ندارد. اما بازگشت سانفایر همه این معادلات را تغییر میدهد.
اکنون اگان نهتنها زنده است، بلکه دوباره در کنار اژدهای خود قرار گرفته؛ اژدهایی که نماد مشروعیت و قدرت خاندان سبزهاست. این اتفاق میتواند نگاه بسیاری از متحدان مردد را تغییر دهد و بار دیگر اگان را به مهرهای تعیینکننده در ادامه رقص اژدهایان (Dance of the Dragons) تبدیل کند. همانطور که کتاب نیز نشان میدهد، زنده ماندن سانفایر در ادامه جنگ نقشی بسیار مهم ایفا میکند.
سریال فقط سانفایر را بازنگرداند؛ اگان را هم دوباره متولد کرد
بازگشت سانفایر را نمیتوان صرفاً یک غافلگیری برای پایان قسمت دانست. این صحنه، در واقع پایان مسیر سقوط اگان و آغاز فصل تازهای از شخصیت اوست. اگر تا امروز او پادشاهی شکستخورده، سوخته و منزوی بود، اکنون سریال با بازگرداندن اژدهایش اعلام میکند که جنگ هنوز برای او به پایان نرسیده است.
شاید بزرگترین تفاوت خاندان اژدها با آتش و خون نیز همین باشد؛ کتاب تاریخ را روایت میکند، اما سریال تلاش میکند احساسات پشت آن تاریخ را به تصویر بکشد. بازگشت سانفایر نیز بیش از آنکه صرفاً زنده ماندن یک اژدها باشد، روایت دوباره پیوندی است که میان تارگرینها و اژدهایانشان وجود دارد؛ پیوندی که حتی آتش هم نتوانست آن را از بین ببرد.
