توسط : فصل دوم انیمه دوروهدورو (Dorohedoro) بالاخره در بهار ۱۴۰۵ (۲۰۲۶) منتشر شد و بعد از چند سال انتظار، طرفداران رو دوباره به خیابونهای کثیف، خونآلود و پر از جادوی هول (Hole) برگردوند. دنیایی که حتی امروز هم، با وجود دهها انیمه فانتزی و اکشن جدید، هنوز هیچ اثر دیگهای نتونسته دقیقاً شبیهش باشه.
اگر اسم ماپا (MAPPA) رو بشنویم، احتمالاً اول از همه جوجوتسو کایسن (Jujutsu Kaisen)، چینساو من (Chainsaw Man) یا حتی حمله به تایتان (Attack on Titan) به ذهنمون میاد. اما Dorohedoro همیشه یه عضو عجیب و غریب توی کارنامه این استودیو بوده؛ اثری که نه میخواد مثل شوننهای معروف باشه و نه اصلاً اهمیتی میده که مخاطب از همون قسمت اول همه چیز رو بفهمه.
اینجا با دنیایی طرفیم که جادوگرها برای تفریح روی آدمها آزمایش میکنن، خیابونها پر از خشونت و هرجومرجه و شخصیت اصلی داستان هم مردیه که یه روز از خواب بیدار شده و دیده سرش تبدیل به سر یک خزنده شده. تازه بدتر از همه اینکه خودش هم نمیدونه چه کسی این بلا رو سرش آورده است.
شاید روی کاغذ این ایده کاملاً دیوانهوار به نظر برسه، اما دقیقاً همین دیوانگیه که Dorohedoro رو از بقیه انیمهها جدا میکنه. اینجا هر اتفاقی ممکنه بیفته و همین غیرقابلپیشبینی بودن باعث شده طرفدارانش سالها برای فصل دوم صبر کنن.
نکته جالب اینجاست که با وجود فضای تاریک داستان، دوروهدورو هیچوقت خودش رو بیش از حد جدی نمیگیره. ممکنه یک لحظه شاهد یکی از خشنترین صحنههای انیمه باشی و چند دقیقه بعد شخصیتها رو ببینی که دارن سر غذا خوردن یا مسابقه آشپزی با هم شوخی میکنن. همین تضاد عجیب یکی از مهمترین دلایلیه که باعث شده این مجموعه تا این اندازه طرفدار پیدا کنه.
از طرف دیگه، برخلاف خیلی از آثار فانتزی که قهرمان و ضدقهرمان مشخصی دارن، در Dorohedoro تقریباً همه شخصیتها خاکستری هستن. جالبه که حتی بعضی از شخصیتهایی که در ابتدای داستان دشمن به نظر میرسن، کمکم به محبوبترین چهرههای مجموعه تبدیل میشن. برای همین خیلی وقتها متوجه میشی که داری همزمان طرف چند گروه مختلف داستان رو میگیری.
وقتی فصل اول در دی ۱۳۹۸ (ژانویه ۲۰۲۰) منتشر شد، خیلیها انتظار نداشتن این انیمه به چنین جایگاهی برسه. اما فضای منحصربهفرد، شخصیتهای عجیب و داستان پر از راز آن باعث شد خیلی زود به یک اثر کالت (Cult) در میان طرفداران انیمه تبدیل بشه. بعد از پایان فصل اول هم طرفداران تقریباً شش سال منتظر موندن تا بالاخره ادامه داستان رو ببینن.
خوشبختانه فصل دوم نشون داد که ماپا هنوز هویت اصلی اثر رو فراموش نکرده. دنیای هول همچنان همونقدر کثیف، مرموز و خطرناکه و رازهای زیادی هنوز منتظر کشف شدن هستن. از طرفی مانگای کیو هایاشیدا (Q Hayashida) هم هنوز بخشهایی داره که اقتباس نشدن و همین موضوع باعث شده خیلی از طرفداران امیدوار باشن که در آینده فصل سوم هم ساخته بشه.
یکی دیگه از بخشهایی که کمتر دربارهاش صحبت میشه، موسیقی فوقالعاده مجموعه است. گروه (K)NoW_NAME که از فصل اول همراه این پروژه بوده، باز هم تونسته فضای عجیب و دیوانهوار دنیای دوروهدورو رو به موسیقی تبدیل کنه. قطعه پایانی فصل دوم با نام Return to Head هم دقیقاً همین حس رو منتقل میکنه؛ آهنگی که انگار از دل خود دنیای هول بیرون اومده است.
اگر تا امروز سراغ Dorohedoro نرفتی، احتمالاً هیچ انیمهای شبیهش ندیدی. این اثر نه مثل جوجوتسو کایسنه، نه مثل چینسا من و نه حتی شبیه بیشتر آثار فانتزی مدرن. دوروهدورو دنیای خودش رو ساخته و قوانین خودش رو داره. شاید همین موضوع باعث شده بعد از این همه سال، هنوز یکی از خاصترین آثار کارنامه ماپا باقی بمونه.
هشدار: اگر قصد داری برای اولین بار Dorohedoro رو تماشا کنی، بهتره بدونی این انیمه مناسب کودکان نیست. خشونت شدید، نمایش خون و قطع عضو، فضای تاریک داستان و برخی تصاویر آزاردهنده باعث شده این اثر برای مخاطبان بزرگسال ساخته بشه.
