کریستوفر نولان (Christopher Nolan) بار دیگر با پروژهای جاهطلبانه به سراغ پرده نقرهای آمده است. فیلم حماسی اودیسه (The Odyssey) قرار است از ۱۷ ژوئیه ۲۰۲۶ (۲۶ تیر ۱۴۰۵) اکران شود و بر اساس برآوردهای اولیه، افتتاحیه آن در آمریکای شمالی میتواند بین ۸۰ تا ۱۰۰ میلیون دلار فروش داشته باشد. اما آنچه بیش از همه توجه سینمادوستان را جلب کرده، تصمیم نولان برای اکران انحصاری فیلم در سالنهای آیمکس ۷۰ میلیمتری (IMAX 70mm) طی سه هفته نخست نمایش است؛ تصمیمی که نشان میدهد او همچنان تجربه تماشای سینما را مهمتر از هر پلتفرم دیگری میداند.
چرا نولان روی اکران انحصاری IMAX اصرار دارد؟
کریستوفر نولان سالهاست که یکی از جدیترین حامیان نمایش فیلم روی پردههای بزرگ و نگاتیو ۷۰ میلیمتری (70mm Film) محسوب میشود. او در آثاری مانند دانکرک (Dunkirk)، تنت (Tenet) و اوپنهایمر (Oppenheimer) نیز از دوربینهای آیمکس (IMAX) استفاده کرده بود، اما اودیسه جاهطلبانهترین پروژه او از این نظر به شمار میرود.
فیلم با زمان ۱۷۲ دقیقه، روایتی اسطورهای و عظیم از شعر حماسی هومر (Homer) ارائه میدهد؛ داستانی که نولان معتقد است تنها روی بزرگترین پردههای سینما میتواند تمام شکوه خود را به نمایش بگذارد. به همین دلیل، سه هفته ابتدایی اکران به صورت انحصاری در سالنهای آیمکس ۷۰ میلیمتری خواهد بود تا مخاطبان، فیلم را با بالاترین کیفیت تصویری و صوتی ممکن تجربه کنند.
استقبال اولیه نیز نشان میدهد این تصمیم نتیجه داده است. طبق گزارشها، پیشفروش بلیتهای آیمکس ۷۰ میلیمتری حدود یک سال پیش از اکران آغاز شد و تاکنون بیش از ۷۰ میلیون دلار فروش داشته است؛ رقمی که برای چنین فاصله زمانی، کمسابقه محسوب میشود و از عطش بالای مخاطبان برای تماشای فیلم روی پردههای ویژه خبر میدهد.

آیا اودیسه میتواند رکورد اوپنهایمر را بشکند؟
موفقیت اوپنهایمر هنوز یکی از مهمترین نمونههای اعتماد به تجربه سینمایی است. پیش از اکران آن فیلم نیز بسیاری افتتاحیهای حدود ۴۰ تا ۵۰ میلیون دلار را پیشبینی میکردند، اما اوپنهایمر در نهایت بیش از ۸۲ میلیون دلار در هفته نخست فروش کرد و در ادامه به یکی از بزرگترین موفقیتهای تجاری کارنامه نولان تبدیل شد.
حالا تحلیلگران معتقدند اودیسه، با توجه به استقبال از پیشفروشها و نبود رقیبی جدی در زمان اکران، شانس بالایی برای ثبت افتتاحیهای بین ۸۰ تا ۱۰۰ میلیون دلار دارد. اگر این پیشبینیها محقق شوند، فیلم میتواند یکی از بزرگترین افتتاحیههای کارنامه کریستوفر نولان را رقم بزند.
انتخاب بازیگران و بازخوانی مدرن یک اسطوره
یکی از بحثبرانگیزترین موضوعات پیرامون فیلم، انتخاب لوپیتا نیونگو (Lupita Nyong’o) برای ایفای نقش هلن تروا (Helen of Troy) بوده است. برخی منتقدان این انتخاب را با توصیفهای کلاسیک اسطورههای یونان همخوان نمیدانند، اما گروهی دیگر معتقدند اقتباسهای مدرن نباید صرفاً بازسازی واژهبهواژه متون کهن باشند.
در سالهای اخیر، بسیاری از فیلمسازان تلاش کردهاند روایتهای اسطورهای را با نگاهی تازه بازآفرینی کنند و نولان نیز ظاهراً همین مسیر را دنبال میکند. در این میان، هرگونه واکنش مبتنی بر تبعیض یا نفرتپراکنی، بیشتر از آنکه نقد هنری باشد، وارد حوزهای میشود که ارتباطی با کیفیت اثر ندارد.
تبلیغاتی متفاوت؛ منتقدان در اولویت هستند
یونیورسال پیکچرز (Universal Pictures) نیز برای تبلیغات فیلم، رویکرد متفاوتی انتخاب کرده است. برخلاف بسیاری از بلاکباسترهای امروزی که نخستین نمایشهای خود را برای اینفلوئنسرها و تولیدکنندگان محتوای شبکههای اجتماعی برگزار میکنند، نمایشهای اولیه اودیسه ابتدا برای منتقدان سینمایی برنامهریزی شده است.
این تصمیم را میتوان نشانهای از اعتماد سازندگان به کیفیت فیلم دانست؛ رویکردی که تلاش میکند پیش از شکلگیری موج تبلیغات فضای مجازی، توجه رسانههای تخصصی و منتقدان را جلب کند.
یکی از مهمترین فیلمهای سال ۲۰۲۶
اودیسه هنوز راهی طولانی تا شکستن رکوردهای فروش آثاری مانند شوالیه تاریکی (The Dark Knight) و شوالیه تاریکی برمیخیزد (The Dark Knight Rises) دارد، اما از همین حالا یکی از موردانتظارترین فیلمهای سال ۲۰۲۶ محسوب میشود.

حضور بازیگرانی مانند مت دیمون (Matt Damon)، تام هالند (Tom Holland)، زندایا (Zendaya)، رابرت پتینسون (Robert Pattinson)، ان هتوی (Anne Hathaway)، شارلیز ترون (Charlize Theron) و لوپیتا نیونگو در کنار سبک فیلمسازی کریستوفر نولان، نوید اثری را میدهد که میتواند هم مخاطبان عام و هم علاقهمندان جدی سینما را راضی کند.
اگر پیشبینیها درست از آب دربیاید، اودیسه فقط یک اقتباس از اسطورههای یونان نخواهد بود؛ بلکه میتواند بار دیگر ثابت کند که در عصر پلتفرمهای آنلاین، هنوز هم فیلمهایی وجود دارند که برای دیده شدن، به بزرگترین پردههای سینما نیاز دارند.


