توسط : با انتشار نخستین تریلر رسمی انتقامجویان: روز رستاخیز (Avengers: Doomsday)، مارول (Marvel) سرانجام اولین تصویر جدی از بزرگترین پروژه خود پس از انتقامجویان: پایان بازی (Avengers: Endgame) را در اختیار طرفداران قرار داد. این تریلر تنها مجموعهای از صحنههای اکشن نیست؛ بلکه بیانیهای است درباره مسیر جدید MCU (Marvel Cinematic Universe)، بازگشت چهرههای محبوب و آیندهای که قرار است دنیای مارول را وارد یکی از پیچیدهترین دوران خود کند.
مقیاس عظیم Doomsday حتی در تریلر هم مشخص است!
نخستین نکتهای که در تریلر جلب توجه میکند، مقیاس عظیم داستان است. برخلاف بسیاری از آثار فازهای اخیر که بیشتر روی شخصیتهای مستقل تمرکز داشتند، Doomsday از همان ابتدا حس یک رویداد بزرگ را منتقل میکند. حضور همزمان قهرمانان نسل قدیم، شخصیتهای تازهوارد و چهرههایی که از جهانهای مختلف وارد داستان شدهاند، نشان میدهد مارول قصد دارد تمام مهرههای مهم خود را روی صفحه بیاورد.
یکی از صحنههایی که بیش از همه در شبکههای اجتماعی مورد بحث قرار گرفت، رویارویی شانگ-چی (Shang-Chi) با گمبیت (Gambit) با بازی چنینگ تیتوم (Channing Tatum) بود. این سکانس فقط یک ملاقات جذاب میان دو شخصیت نیست؛ بلکه نمادی از مسیری است که مارول در سالهای آینده دنبال خواهد کرد؛ جایی که نسل جدید باید در کنار شخصیتهای نوستالژیک و محبوب، جایگاه خود را پیدا کند. این تعادل میان معرفی قهرمانان تازه و استفاده از سرمایه احساسی مخاطبان، یکی از مهمترین چالشهای فیلم خواهد بود.
تریلر همچنین نشان میدهد که مفهوم چندجهانی (Multiverse) دیگر صرفاً یک ابزار داستانی نیست، بلکه به ستون اصلی روایت تبدیل شده است. اکنون که ورود رسمی X-Men (مردان ایکس) و دیگر شخصیتهای فاکس (Fox) به آغاز شده، Doomsday باید نقش پلی را ایفا کند که بتواند تمام این جهانهای پراکنده را به یک روایت منسجم برساند. همین موضوع، در کنار حضور شخصیتهای متعدد، ریسک شلوغ شدن داستان را نیز افزایش میدهد؛ مسئلهای که بسیاری از طرفداران بعد از انتشار تریلر درباره آن صحبت کردهاند.
از سوی دیگر، فضای بصری تریلر تفاوت محسوسی با آثار اخیر مارول دارد. رنگبندی تیرهتر، موسیقی حماسی، تأکید بر حس بحران و نمایش گسترده میدانهای نبرد، همگی یادآور حالوهوای Infinity War هستند. با این حال، Doomsday تلاش نمیکند صرفاً موفقیت آن فیلم را تکرار کند؛ بلکه بیشتر میخواهد احساس بازگشت به دورانی را زنده کند که هر فیلم انتقامجویان (Avengers) یک رویداد سینمایی واقعی محسوب میشد.
یکی دیگر از نکات مهم تریلر، نحوه استفاده از شخصیتهاست. مارول برخلاف بسیاری از تیزرهای گذشته، همه برگهای برنده خود را رو نکرده و اطلاعات داستانی را بهشدت محدود نگه داشته است. این موضوع باعث شده تئوریپردازی طرفداران از همان ساعات نخست آغاز شود؛ از نقش واقعی دکتر دووم (Doctor Doom) گرفته تا سرنوشت برخی قهرمانان و احتمال زمینهسازی مستقیم برای انتقامجویان: جنگهای پنهان (Avengers: Secret Wars).
واکنش اولیه مخاطبان نیز نشان میدهد تریلر توانسته بخشی از هیجان از دسترفته را بازگرداند. بسیاری از طرفداران، لحن جدیتر فیلم و بازگشت حس یک رویداد بزرگ را مهمترین نقطه قوت آن میدانند؛ هرچند هنوز نگرانیهایی درباره تعداد زیاد شخصیتها و نحوه مدیریت آنها در یک فیلم واحد وجود دارد.
در نهایت، موفقیت Avengers: Doomsday تنها به کیفیت جلوههای ویژه یا حضور شخصیتهای محبوب وابسته نیست. این فیلم باید ثابت کند که مارول هنوز میتواند مانند دوران Infinity War و Endgame، روایتی منسجم، احساسی و درگیرکننده خلق کند. اگر تریلر منتشرشده نماینده واقعی کیفیت فیلم باشد، Doomsday این شانس را دارد که نهتنها آغازگر فصل جدیدی در مارول باشد، بلکه اعتماد بخشی از مخاطبانی را که در سالهای اخیر از این فرنچایز فاصله گرفتهاند، دوباره به دست آورد.
