جوکر همیشه نماد هرجومرج بوده است. بیشتر نقشههای او با هدف فروپاشی نظم اجتماعی، شکستن مرزهای اخلاقی و ایجاد آشوب طراحی میشوند. اما بلک ماسک از جنس دیگری است. او کمتر به آشوب علاقه دارد و بیشتر به کنترل فکر میکند.
در پیشنمایش Catwoman #88، این تفاوت به شکل واضحی دیده میشود. بلک ماسک به جای کشتن مستقیم قربانیانش، آنها را وارد بازیهای روانی پیچیده میکند. هالی رابینسون (Holly Robinson)، دوست قدیمی کتوومن (Catwoman)، در یک اتاق ایزوله گرفتار شده و در حالی که چهار سال از ترک اعتیادش میگذرد، با تهدید مواد مخدر و مرگ روبهرو میشود.
همین موضوع باعث میشود ماجرا ترسناکتر از یک تهدید فیزیکی ساده باشد. بلک ماسک فقط جان قربانی را هدف نمیگیرد؛ او سعی میکند شخصیت، اراده و نقاط ضعف او را نابود کند.
هالی رابینسون در مرکز یک بازی روانی
بخش مهمی از تنش داستان به گذشته هالی گره خورده است. او سالها برای ترک اعتیاد جنگیده و حالا بلک ماسک دقیقاً همان زخم قدیمی را هدف قرار داده است.
تصویر نقاب بلک ماسک که با چاقو به دیوار کوبیده شده، یکی از نمادینترین لحظات این پیشنمایش است. حضوری که حتی بدون حضور فیزیکی شخصیت نیز احساس میشود و نشان میدهد او تا چه اندازه روی ایجاد ترس روانی حساب باز کرده است.

آیا دیسی میخواهد بلک ماسک را به تهدید اصلی گاتهام تبدیل کند؟
شاید هنوز برای چنین نتیجهگیریای زود باشد، اما Catwoman #88 نشان میدهد دیسی (DC) در تلاش است تا دوباره بلک ماسک را به عنوان یکی از خطرناکترین جنایتکاران گاتهام معرفی کند.
نکته مهم اینجاست که خطرناکتر بودن لزوماً به معنی خشنتر بودن نیست. جوکر همچنان نماد آشوب در دنیای بتمن (Batman) است، اما بلک ماسک با روشهای حسابشده، شکنجههای روانی و سوءاستفاده از ضعفهای قربانیان، نوع متفاوتی از ترس را ایجاد میکند؛ ترسی که گاهی حتی شخصیتر و آزاردهندهتر از هرجومرج جوکر به نظر میرسد.
پیشنمایش Catwoman #88 بیش از هر چیز روی جنبهای تمرکز دارد که سالها بلک ماسک را به یکی از خطرناکترین دشمنان گاتهام تبدیل کرده بود: توانایی او در شکستن قربانیان از درون.
این داستان قرار نیست ثابت کند که بلک ماسک از جوکر بهتر یا مهمتر است. اما حداقل فعلاً نشان میدهد که او میتواند به شیوهای کاملاً متفاوت، ترسناک و بیرحم باشد؛ رویکردی که شاید برای مدتها در کمیکهای بتمن کمتر دیده بودیم.


