توسط : کمتر دو شخصیتی در دنیای مارول (Marvel) را میتوان پیدا کرد که اختلاف دیدگاهشان درباره عدالت، به اندازه مردعنکبوتی (Spider-Man) و پانیشر (Punisher) عمیق باشد. یکی معتقد است هر مجرمی شایسته فرصتی دوباره است و دیگری بدون تردید ماشه را میکشد.
حالا مارول با انتشار شماره نخست مینیسری جدید Punisher vs. Spider-Man بار دیگر این تقابل کلاسیک را به مرکز توجه آورده؛ کمیکی که به جای روایت یک نبرد ساده، ریشههای یکی از مهمترین دشمنیها و همکاریهای دنیای مارول را بررسی میکند.
این مینیسری به نویسندگی دن آبنت (Dan Abnett) و تصویرگری متئو دلا فونته (Matteo Della Fonte) منتشر شده و داستان خود را در سالهای ابتدایی فعالیت ابرقهرمانی پیتر پارکر (Peter Parker) و فرانک کسل (Frank Castle) روایت میکند. برخلاف تصور اولیه، این اثر یک بازسازی مدرن از نخستین رویارویی آنها نیست؛ بلکه داستانی تازه را در همان دوره زمانی روایت میکند و نشان میدهد چگونه دو شخصیت با وجود تفاوتهای بنیادین، ناچار میشوند در مسیری مشترک قرار بگیرند.
مارول در صفحات ابتدایی کمیک، خیلی زود تفاوت شخصیتهای اصلی را به نمایش میگذارد. پیشنمایش منتشرشده با صحنهای آغاز میشود که فرانک کسل روی پشتبام، هدف خود را با اسلحه تکتیرانداز زیر نظر گرفته است. درست در لحظه شلیک، مردعنکبوتی با تارهایش جلوی دید او را میگیرد و عملیاتش را مختل میکند. این سکانس کوتاه، بدون نیاز به توضیح اضافه، تفاوت نگاه این دو شخصیت را به خوبی نشان میدهد؛ یکی معتقد است مجرم باید زنده دستگیر شود و دیگری اعتقاد دارد بعضی افراد دیگر شایسته زنده ماندن نیستند.
همین تضاد اخلاقی، مهمترین دلیل محبوبیت تقابل اسپایدرمن و پانیشر در طول چند دهه گذشته بوده است. پیتر پارکر همواره تلاش کرده از چرخه خشونت فاصله بگیرد و حتی خطرناکترین دشمنانش را به قانون بسپارد. در مقابل، فرانک کسل پس از قتل خانوادهاش، عدالت را تنها در حذف کامل جنایتکاران میبیند. این تفاوت باعث شده هر بار که مسیر آنها به هم میرسد، داستان صرفاً به یک مبارزه ابرقهرمانی محدود نشود و به تقابل دو جهانبینی کاملاً متفاوت تبدیل شود.
انتخاب دن آبنت برای نویسندگی نیز اتفاق مهمی محسوب میشود. آبنت سالها تجربه نوشتن داستانهای شخصیتمحور برای مارول و دیگر ناشران بزرگ کمیک را دارد و معمولاً در روایتهایی موفق بوده که بیش از نبردهای فیزیکی، روی شخصیتپردازی و روابط میان قهرمانان تمرکز دارند. از سوی دیگر، طراحیهای متئو دلا فونته فضای خیابانی نیویورک را با ریتمی سریع و قاببندیهای پویا به تصویر میکشد؛ سبکی که با حالوهوای داستان کاملاً هماهنگ است.
نکته جالب اینجاست که مارول این مینیسری را در دورهای منتشر کرده که دوباره توجه ویژهای به مردعنکبوتی معطوف شده است. همزمانی انتشار کمیک با فضای تبلیغاتی فیلم Spider-Man: Brand New Day باعث شده بسیاری از مخاطبان دوباره به سراغ داستانهای کلاسیک این شخصیت بروند، هرچند داستان Punisher vs. Spider-Man ارتباط مستقیمی با فیلم ندارد و روایتی مستقل در دنیای کمیک ارائه میدهد.
برای طرفداران قدیمی مارول، جذابیت اصلی این اثر در اکشن یا شوخیهای اسپایدرمن خلاصه نمیشود؛ بلکه فرصتی است برای دیدن دو تعریف کاملاً متفاوت از مفهوم عدالت. مارول بارها این دو شخصیت را روبهروی یکدیگر قرار داده، اما همچنان این پرسش پابرجاست که آیا هدف وسیله را توجیه میکند؟ آیا نابود کردن جنایتکاران راهحل است یا حفظ اصول اخلاقی حتی در سختترین شرایط ارزش بیشتری دارد؟
به همین دلیل، Punisher vs. Spider-Man بیش از آنکه یک کمیک اکشن درباره دو قهرمان مشهور باشد، یادآور این حقیقت است که جذابترین داستانهای مارول معمولاً زمانی شکل میگیرند که شخصیتها بر سر قدرت با هم نمیجنگند، بلکه بر سر باورهایشان مقابل یکدیگر میایستند.
