اکنون که مدتی از انتشار Resident Evil Requiem میگذرد، بسیاری از طرفداران فرصت پیدا کردهاند تا داستان پیچیده و چندلایه آن را تجربه کنند و درباره دو پایان متفاوت بازی بحث کنند. نهمین شماره اصلی مجموعه رزیدنت ایول با روایت پررمزوراز خود تلاش میکند مرز میان امید و فاجعه را به تصویر بکشد؛ جایی که تصمیمهای بازیکن میتوانند سرنوشت شخصیتهای کلیدی را به شکل کاملاً متفاوتی رقم بزنند.

پایان اول: سقوط در دل تاریکی
در این سناریو، لیان کندی و گریس در تأسیسات مرموز Ark گرفتار میشوند؛ مکانی که ویروس جدیدی به نام Elpis در آن توسعه یافته است. ویکتور گیدئون و زنو هر دو به دنبال کنترل این ویروس هستند و کلید آن در اختیار گریس قرار دارد. در لحظهای سرنوشتساز، گریس باید تصمیم بگیرد Elpis نابود شود یا آزاد گردد.
گریس با مشورت لیان مسیر نابودی را انتخاب میکند، اما وارد کردن رمز اشتباه به فاجعهای بزرگ منجر میشود. سیستم خودمختار Ark فعال شده و روند تخریب آغاز میشود. در نبرد نهایی، زنو لیان را از پا درمیآورد و گریس با باری سنگین از عذاب وجدان از آنجا میگریزد. این پایان تلخ، تصویری بیرحم از بهای مبارزه با تهدیدات زیستی ارائه میدهد.


پایان دوم: رستگاری در دل ویرانی
در مسیر دوم، گریس Elpis را آزاد میکند. زنو برای دستیابی به قدرت، ویروس را به خود تزریق میکند اما حقیقت خیلی زود آشکار میشود: Elpis در واقع درمانی است که برای جبران میراث تاریک Umbrella ساخته شده است. در ادامه، گیدئون وارد صحنه میشود و زنو را از میان برمیدارد، اما تهدید اصلی همچنان پابرجاست.
لیان با استفاده از درمان نجات مییابد و در نبردی دشوار، گیدئون را شکست میدهد؛ حتی زمانی که او به موجودی هیولایی تبدیل میشود. در نهایت تیم Hound Wolf به فرماندهی کریس ردفیلد به Ark میرسد و شخصیتها را نجات میدهد. این پایان با حفظ لیان و تثبیت Elpis به عنوان نمادی از امید، لحنی مثبتتر و همسو با تمهای کلاسیک سری دارد.



اکنون که مخاطبان بیشتری فرصت تجربه Resident Evil Requiem را داشتهاند، تقابل این دو پایان به یکی از مهمترین نقاط بحث در میان طرفداران تبدیل شده است. یک پایان بر تلخی و هزینه مبارزه تأکید میکند و پایان دیگر بر امید و امکان رستگاری. با توجه به نقش مهم لیان در فرنچایز و زمینهچینی داستانی پیرامون Elpis، بسیاری پایان دوم را محتملترین مسیر برای آینده روایت سری میدانند.


