توسط : سریال Spider-Noir یکی از عجیبترین سرنوشتهای تلویزیونی سال ۲۰۲۶ را تجربه کرد. سریالی با بازی نیکلاس کیج که نقدهای مثبتی دریافت کرد، ۱۱ نامزدی امی به دست آورد و در نهایت پنج جایزه Creative Arts Emmy را هم برد، تنها پس از یک فصل توسط Prime Video کنار گذاشته شد.
خبر لغو Spider-Noir در ۴ سپتامبر ۲۰۲۶ (۱۳ شهریور ۱۴۰۵) منتشر شد؛ کمی بیش از سه ماه پس از آغاز پخش سریال. اما اتفاق عجیبتر تنها دو روز بعد رخ داد. Spider-Noir در ۶ سپتامبر (۱۵ شهریور) پنج جایزه Creative Arts Emmy دریافت کرد و به یکی از برندگان بزرگ آن شب تبدیل شد.
یعنی Prime Video عملاً سریالی را کنار گذاشت که تنها دو روز بعد، پنج جایزه امی برای دستاوردهای فنی و هنریاش به خانه برد.
اما اگر Spider-Noir تا این اندازه مورد توجه منتقدان و رأیدهندگان امی قرار گرفته بود، چرا فصل دوم آن ساخته نمیشود؟ پاسخ را باید بیش از هر چیز در آمار تماشا، هزینه تولید و معادله اقتصادی سریال جستوجو کرد.
آمار تماشای Spider-Noir بد نبود؛ اما یک مشکل داشت
Spider-Noir در شروع کار عملکرد قابل توجهی داشت. سریال در نخستین هفته انتشار به رتبه دوم جدول سریالهای اورجینال استریم Nielsen در آمریکا رسید و ۸۵۱ میلیون دقیقه تماشا ثبت کرد. در مجموع شش هفته نخست نیز Spider-Noir حدود ۲.۶ میلیارد دقیقه در آمریکا تماشا شد.
این اعداد نشان میدهند با یک شکست کامل از نظر مخاطب روبهرو نیستیم. Spider-Noir توانست در زمان انتشار توجه قابل توجهی به دست آورد و حضور نیکلاس کیج و ارتباط سریال با دنیای مرد عنکبوتی نیز به شروع قدرتمند آن کمک کرد.
مشکل اصلی ظاهراً بعد از این شروع نمایان شد. Spider-Noir نتوانست این میزان توجه را برای مدت طولانی حفظ کند و نسبتاً سریع از میان آثار پربیننده روزانه Prime Video خارج شد. عملکرد آن از نظر ماندگاری با برخی دیگر از سریالهای موفق این سرویس قابل مقایسه نبود.
در نتیجه، ۲.۶ میلیارد دقیقه تماشا در شش هفته روی کاغذ عدد قابل توجهی است، اما برای تصمیمگیری درباره تمدید یک سریال پرهزینه، صرفاً تعداد دقیقههای تماشا تعیینکننده نیست.
هزینه تولید احتمالاً بزرگترین مشکل Spider-Noir بود
یکی از مهمترین عواملی که در گزارشهای مربوط به لغو Spider-Noir مطرح شده، هزینه بالای تولید آن است. سریال از نظر بصری پروژه سادهای نبود. داستان در نیویورک دهه ۱۹۳۰ جریان داشت و بازسازی فضای تاریخی شهر، طراحی صحنه، لباسها، جلوههای ویژه و سکانسهای اکشن هزینه تولید را بالا میبرد.
از طرف دیگر، سازندگان Spider-Noir تصمیم غیرمعمول دیگری هم گرفته بودند: سریال در دو نسخه رنگی و سیاهوسفید تولید شد تا مخاطبان بتوانند نسخه مورد علاقه خود را تماشا کنند.
همین جاهطلبی بصری یکی از ویژگیهایی بود که Spider-Noir را از دیگر سریالهای ابرقهرمانی متمایز میکرد، اما در عین حال هزینه و پیچیدگی تولید را نیز افزایش میداد.
گزارشهای منتشرشده درباره لغو سریال، ترکیب هزینه بالای تولید و میزان تماشا را یکی از عوامل اصلی تصمیم Prime Video میدانند. به بیان سادهتر، مسئله این نبود که کسی Spider-Noir را تماشا نکرد؛ مسئله این بود که احتمالاً تعداد کافی از مردم آن را نسبت به هزینه تولیدش تماشا نکردند.
موفقیت در امی برای نجات Spider-Noir دیر رسید
نکته طعنهآمیز ماجرا اینجاست که تنها دو روز پس از اعلام لغو سریال، Spider-Noir یکی از موفقترین شبهای عمر کوتاه خود را تجربه کرد. سریال با ۱۱ نامزدی، بیش از هر سریال دیگری از Prime Video در امی ۲۰۲۶ نامزد شده بود. در Creative Arts Emmys نیز پنج جایزه دریافت کرد:
بهترین طراحی تیتراژ، بهترین تدوین صدا، بهترین فیلمبرداری، بهترین جلوههای ویژه در یک اپیزود و بهترین هماهنگی بدلکاری در بخش کمدی.
در واقع بسیاری از همان ویژگیهای فنی و بصری پرهزینهای که Spider-Noir را به پروژهای متفاوت تبدیل کرده بودند، مورد توجه رأیدهندگان امی قرار گرفتند.
اما جوایز هنری الزاماً معادله اقتصادی یک سرویس استریم را تغییر نمیدهند. تصمیم تمدید سریالها بیش از هر چیز به رابطه میان هزینه تولید و عملکرد تجاری آنها وابسته است و زمانی که Spider-Noir پنج امی خود را دریافت کرد، تصمیم Prime Video برای ادامه ندادن سریال گرفته شده بود.
نقدهای خوب هم کافی نبودند
لغو Spider-Noir زمانی عجیبتر میشود که استقبال منتقدان و مخاطبان را هم در نظر بگیریم. سریال هنگام اعلام لغو در Rotten Tomatoes امتیاز ۹۲ درصد از منتقدان و ۹۰ درصد از مخاطبان داشت. بنابراین Spider-Noir نه یک شکست انتقادی بود و نه سریالی که مخاطبانش از آن ناراضی باشند.
با این حال، رضایت کسانی که سریال را دیدهاند با تعداد افرادی که حاضرند آن را تماشا کنند دو معیار متفاوت هستند. به نظر میرسد Spider-Noir در معیار اول موفق بود، اما در دومی آنقدر بزرگ نشد که ادامه تولید پرهزینهاش برای Prime Video توجیه داشته باشد.
آیا لغو Spider-Noir به معنی پایان همکاری سونی و آمازون است؟
Spider-Noir نخستین سریالی بود که از قرارداد چندپروژهای Sony Pictures Television و Amazon MGM Studios برای ساخت سریالهایی براساس شخصیتهای مارولی تحت کنترل سونی به مرحله پخش رسید. پیش از آن قرار بود Silk: Spider Society نیز ساخته شود، اما آن پروژه پیش از رسیدن به مرحله پخش کنار گذاشته شد.
با وجود لغو Spider-Noir، همکاری آمازون و سونی ادامه پیدا میکند. طبق گزارشها چند پروژه دیگر همچنان در دست توسعه هستند و یکی از آنها حتی به دریافت سفارش ساخت سریال نزدیک شده است؛ هرچند هنوز مشخص نشده این پروژه درباره کدام شخصیت خواهد بود.
این موضوع نشان میدهد Prime Video ظاهراً از ایده ساخت سریالهای مارولی سونی عقبنشینی نکرده، بلکه تصمیم گرفته Spider-Noir را به شکل مشخص ادامه ندهد.
خود نیکلاس کیج درباره لغو Spider-Noir چه گفت؟
واکنش نیکلاس کیج هم جالب بود. برخلاف طرفدارانی که امیدوار به ادامه سریال بودند، کیج چندان ناراضی به نظر نمیرسد. او پس از انتشار خبر لغو گفت که برای خودش یک فصل کافی و حتی ایدهآل بوده و توانسته چیزی را که با این نسخه متفاوت و تجربی از مرد عنکبوتی میخواسته بیان کند. این واکنش حداقل نشان میدهد پایان Spider-Noir لزوماً برای بازیگر اصلی آن یک پروژه نیمهتمام محسوب نمیشود.
Spider-Noir؛ سریالی که شکست نخورد اما برای ادامه موفق هم نبود
شاید بهترین توصیف برای اتفاقی که برای Spider-Noir افتاد همین باشد: سریال شکست نخورد. ۸۵۱ میلیون دقیقه تماشا در هفته نخست، ۲.۶ میلیارد دقیقه در شش هفته، نقدهای مثبت، ۱۱ نامزدی امی و پنج جایزه Creative Arts Emmy کارنامه یک شکست تلویزیونی نیست.
اما در دوران استریم، موفق بودن همیشه برای تمدید شدن کافی نیست. یک سریال گرانقیمت باید به اندازه هزینهای که برای آن صرف میشود مخاطب جذب و حفظ کند. شواهد موجود نشان میدهند Spider-Noir شروع خوبی داشت، اما نتوانست آن موج اولیه را برای مدت کافی حفظ کند و هزینه بالای تولید نیز معادله را دشوارتر کرد.
نتیجه یکی از عجیبترین تناقضهای تلویزیونی سال شد: Prime Video سریالی را کنسل کرد که تنها دو روز بعد، پنج جایزه امی به خانه برد.
