صفحه اصلی > کامیک و دنیای دی سی : Absolute Batman؛ وقتی همه‌چیز را از بروس وین می‌گیریم

Absolute Batman؛ وقتی همه‌چیز را از بروس وین می‌گیریم

اسکات اسنایدر (Scott Snyder) در Absolute Batman تلاش نمی‌کند صرفاً نسخه‌ای خشن‌تر یا تاریک‌تر از بتمن بسازد. ایده اصلی او بازگشت به یکی از بنیادی‌ترین ویژگی‌های بروس وین است: مواجهه با ترس.

در این روایت، بتمن قهرمانی نیست که همیشه چند قدم از دیگران جلوتر باشد و برای هر اتفاقی نقشه‌ای آماده داشته باشد. او باید با محدودیت‌ها، اشتباهات و ترس‌های خودش روبه‌رو شود و همین آسیب‌پذیری، بخش مهمی از تعریف تازه این شخصیت را شکل می‌دهد.

این رویکرد با ماهیت جهان مطلق (Absolute Universe) نیز هماهنگ است؛ جهانی که پس از وقایع DC All In Special و در ارتباط با دارکساید (Darkseid) شکل گرفت و نسخه‌هایی متفاوت از مشهورترین قهرمانان دی‌سی را معرفی کرد. در این دنیا بسیاری از امتیازها و تکیه‌گاه‌هایی که معمولاً بخشی از هویت این شخصیت‌ها هستند، از آن‌ها گرفته شده‌اند.

در مورد بتمن، این تغییر بسیار اساسی است. بروس وین دیگر میلیاردر صاحب صنایع وین (Wayne Enterprises) نیست و همین مسئله رابطه او با گاتهام، تجهیزاتش و حتی معنای بتمن بودن را تغییر می‌دهد.

زبان بصری متفاوت Absolute Batman

یکی از مهم‌ترین نقاط قوت Absolute Batman طراحی نیک دراگوتا (Nick Dragotta) است. طراحی این نسخه از بتمن از همان ابتدا قرار بود با تصویری که معمولاً از شوالیه تاریکی می‌شناسیم متفاوت باشد.

بتمن در این مجموعه جثه‌ای بسیار بزرگ‌تر و خشن‌تر دارد و تجهیزاتش نیز به شکلی طراحی شده‌اند که کاربردی و تهاجمی به نظر برسند. لوگوی بزرگ خفاش روی سینه، شنل، گوش‌های ماسک و دیگر اجزای لباس صرفاً عناصر تزئینی نیستند و بعضی از آن‌ها در مبارزه کاربرد مستقیم پیدا می‌کنند.

طراحی دراگوتا در کنار رنگ‌آمیزی فرانک مارتین (Frank Martin)، هویت بصری مشخصی برای این دنیا ساخته است؛ گاتهامی خشن و بی‌رحم که با نسخه زمینی‌تر بروس وین هماهنگی دارد.

نتیجه فقط بتمنی بزرگ‌تر و خشن‌تر نیست. ظاهر شخصیت مستقیماً بازتاب شرایطی است که این نسخه از بروس در آن بزرگ شده و مجبور بوده بدون منابع تقریباً نامحدود نسخه کلاسیک، راه خودش را برای تبدیل شدن به بتمن پیدا کند.

Absolute Universe چه تفاوتی با جهان اصلی دی‌سی دارد؟

Absolute Batman بخشی از جهان مطلق دی‌سی است؛ خط داستانی مستقلی که به نویسندگان اجازه داده شخصیت‌های شناخته‌شده را با تغییر در برخی از اساسی‌ترین مؤلفه‌های زندگی‌شان بازتعریف کنند.

این ایده فقط درباره بتمن اجرا نشده است. Absolute Wonder Woman و Absolute Superman نیز بر اساس همین رویکرد ساخته شده‌اند: حذف بخشی از چیزهایی که تصور می‌کردیم برای تعریف این قهرمانان ضروری هستند و سپس بررسی این موضوع که آیا بدون آن‌ها نیز می‌توانند به همان قهرمان تبدیل شوند.

بتمن روبرو با بدترین ترس‌های خود در جلد Absolute Batman 19

در مورد بروس وین، یکی از بزرگ‌ترین تغییرات حذف ثروت و جایگاه اجتماعی اوست. در نتیجه، اسنایدر دیگر نمی‌تواند بسیاری از مشکلات داستان را با تکنولوژی فوق‌پیشرفته یا منابع مالی صنایع وین حل کند. این محدودیت باعث می‌شود جنبه‌های دیگری از هوش، سرسختی و خلاقیت بروس اهمیت بیشتری پیدا کنند.

شخصیت‌های آشنای دنیای بتمن نیز در این جهان با پیشینه‌ها و روابط متفاوتی ظاهر می‌شوند. بنابراین Absolute Batman صرفاً داستان دیگری در یک جهان موازی نیست؛ این مجموعه آزمایشی برای بررسی این سؤال است که تا چه اندازه می‌توان عناصر آشنای بتمن را تغییر داد، بدون اینکه هویت اصلی شخصیت از بین برود.

چرا Absolute Batman ارزش خواندن دارد؟

مهم‌ترین ویژگی Absolute Batman این است که تفاوت‌هایش با نسخه اصلی فقط ظاهری نیستند.

حذف ثروت بروس وین، تغییر پیشینه شخصیت‌ها و ساختار متفاوت گاتهام باعث شده‌اند اسنایدر بسیاری از روابط و قواعد آشنای داستان‌های بتمن را از ابتدا تعریف کند. در نتیجه حتی شخصیت‌هایی که طرفداران دهه‌هاست آن‌ها را می‌شناسند، می‌توانند در این جهان غیرقابل‌پیش‌بینی باشند.

از طرف دیگر، همکاری اسنایدر و دراگوتا باعث شده متن و تصویر هدف مشترکی داشته باشند. خشونت و اغراق بصری کمیک فقط برای شوکه کردن مخاطب نیست؛ این عناصر بخشی از هویت جهانی هستند که این نسخه از بتمن در آن شکل گرفته است.

Absolute Batman قرار نیست جایگزین نسخه اصلی شوالیه تاریکی شود. جذابیت اصلی آن در این است که یکی از مشهورترین شخصیت‌های تاریخ کمیک را از بسیاری از داشته‌های همیشگی‌اش جدا می‌کند و در نهایت یک سؤال ساده اما اساسی مطرح می‌کند:

اگر ثروت، عمارت وین و بسیاری از امکانات همیشگی بروس را از او بگیریم، آیا باز هم بتمن متولد خواهد شد؟

پاسخ Absolute Batman مثبت است؛ اما بتمنی که از دل این شرایط بیرون می‌آید، تفاوت‌های زیادی با شوالیه تاریکی‌ای دارد که سال‌هاست می‌شناسیم.

برچسب ها :

سامان مرادی

مقالات مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید