توسط : اگر قرار بود برای اوفلیا فرامپ بازیگری انتخاب شود که از قبل با جادوگران، زنان مرموز و دنیاهای تاریک فانتزی غریبه نباشد، پیدا کردن گزینهای مناسبتر از اوا گرین (Eva Green) کار راحتی نبود.
بخش بزرگی از کارنامه گرین در مرز میان فانتزی، وحشت گوتیک و شخصیتهای خاکستری شکل گرفته است. او در قطبنمای طلایی (The Golden Compass) نقش سرافینا پکالا (Serafina Pekkala)، ملکه جادوگران را بازی کرد؛ در سریال کملوت (Camelot) به مورگان پندراگون (Morgan Pendragon) تبدیل شد و در سایههای تاریک (Dark Shadows) نقش جادوگر انتقامجوی داستان، آنجلیک بوشار (Angelique Bouchard)، را برعهده داشت.
بعدتر همکاری او با تیم برتون در خانه دوشیزه پرگرین برای بچههای عجیب (Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children) ادامه پیدا کرد؛ جایی که نقش دوشیزه پرگرین، زنی با تواناییهای فراطبیعی و مسئول گروهی از کودکان عجیب را بازی کرد. او در دامبو (Dumbo) هم دوباره با برتون همکاری کرد. بنابراین فصل سوم ونزدی نه اولین ورود گرین به جهان تیم برتون است و نه حتی اولین باری که قرار است در یک دنیای فانتزی تاریک با نیروهای فراطبیعی سروکله بزند.
اما شاید بهترین نمونه برای فهمیدن اینکه چرا این انتخاب تا این اندازه مناسب به نظر میرسد، پنی دردفول (Penny Dreadful) باشد. گرین در این سریال نقش ونسا ایوز (Vanessa Ives) را بازی میکرد؛ زنی با تواناییهای فراطبیعی قدرتمند که همین نیروها به باری سنگین در زندگیاش تبدیل میشوند و سلامت روان، روابط و حتی جان او را تهدید میکنند. شباهت این نقطه شروع با اوفلیا اتفاقی نیست: هر دو زن قدرتهایی دارند که کنترلشان ساده نیست و همین قدرتها رابطهشان با خودشان و خانوادهشان را پیچیده میکند.
جالبتر اینکه نام اوا گرین مدتهاست در یکی دیگر از بزرگترین فندومهای فانتزی هم میچرخد. بسیاری از طرفداران هری پاتر او را یکی از گزینههای محبوب برای بازی در نقش بلاتریکس لسترنج (Bellatrix Lestrange) در سریال جدید HBO میدانند؛ انتخابی که با توجه به سابقه گرین در نقش شخصیتهای تاریک و جادوگر، چندان عجیب نیست. با این حال، حضور او در نقش بلاتریکس تا امروز رسماً تأیید نشده و باید آن را یک فنکست و شایعه دانست، نه بخشی از ترکیب بازیگران سریال.
حتی خود گرین سالها قبل به این الگوی عجیب در کارنامهاش اشاره کرده بود و گفته بود اطرافیانش به او میگویند باید دست از بازی در نقشهای تاریک بردارد؛ چون نمیخواهد همیشه در قالب یک جادوگر عجیب قرار بگیرد. با این حال، علاقه او به چنین شخصیتهایی کاملاً مشخص است: از سرافینا و مورگان تا آنجلیک، ونسا ایوز و حالا اوفلیا فرامپ.
برای همین انتخاب اوا گرین صرفاً آوردن یک نام بزرگ به فصل سوم ونزدی نیست. بخش قابل توجهی از کارنامه او تمرینی طولانی برای همین جنس شخصیت بوده است؛ زنی مرموز، گوتیک و قدرتمند با گذشتهای تاریک و رابطهای پیچیده با نیروهای فراطبیعی. اوفلیا فرامپ تقریباً تمام ویژگیهایی را دارد که گرین طی دو دهه بارها نشان داده میتواند بهخوبی روی صفحه زندهشان کند.
