توسط : کریستوفر نولان در تازهترین حضورش در برنامه The Late Show، پیشنمایشی جدید از فیلم مورد انتظار ادیسه (The Odyssey) منتشر کرد؛ تریلری که هم بازیگران کلیدی این اثر اسطورهای را برجسته میکند و هم تصویر واضحتری از جهان روایی هومر ارائه میدهد. با فانتزیمگ همراه باشید.
تریلر تازه فیلم ادیسه
انتشار نسخه جدید تریلر فیلم ادیسه موج تازهای از توجهات را به تازهترین پروژه کریستوفر نولان جلب کرده است. در این ویدئوی تازه، تمرکز ویژهای بر شخصیت آنتینوس، با نقشآفرینی رابرت پتینسون، دیده میشود؛ یکی از مهمترین خواستگارانی که در غیاب اودیسئوس تلاش میکنند پنهلوپه (ان هتوی) را متقاعد کنند و کنترل جزیرهی ایثاکا را به دست بگیرند.
در آغاز تریلر، صحنهای از گفتوگوی کالیپسو (چارلیز ترون) با اودیسئوس نمایش داده میشود؛ او از وی میپرسد چه چیزهایی را به یاد میآورد و اودیسئوس با اشاره به پنهلوپه و پسرش تلماخوس (تام هالند)، بیننده را وارد فضای احساسی روایت میکند. بخشهایی از نبرد تروی، تصویر کوتاهی از منلائوس (جان برنثال) در لحظهی پیروزی و چند پلان سریع از ویرانیها و پیامدهای جنگ نیز در تریلر به چشم میخورد.
در این میان، چند چهرهی مهم هنوز در تریلر حضور ندارند. زندیا که در نقش آتنا، الههی خرد، ظاهر میشود و همچنین لوپیتا نیونگو که نقش او تا این لحظه اعلام نشده، از جمله بازیگرانی هستند که انتظار میرود حضورشان در فیلم ابعاد تازهای به روایت ببخشد.
فیلم ادیسه در تاریخ ۱۷ ژوئیه ۲۰۲۶ (۲۶ تیر ۱۴۰۵) اکران خواهد شد و به نظر میرسد نولان قصد دارد با رویکردی جاهطلبانه، یکی از ریشهایترین آثار اسطورهای تاریخ بشر را با روایتی مدرن بازآفرینی کند.
با ادیسه هومر بیشتر آشنا شوید:
ادیسه یکی از دو اثر بنیادین هومر، شاعر یونان باستان، است؛ حماسهای که بیش از سه هزار سال قدمت دارد و روایتکننده بازگشت طولانی اودیسئوس پس از جنگ تروی است. اودیسئوس (که در برخی منابع با نام اولیس هم شناخته میشود) نه فقط یک جنگجو، بلکه نمادی از هوش، سیاستورزی، و قدرت مقاومت انسان در برابر سرنوشت به شمار میرود. مسیر بازگشت او سرشار از تقابل با موجودات اسطورهای، خدایان یونانی و آزمونهای اخلاقی و انسانی است.
انتخاب نولان برای ساخت این اثر قدیمی، در میان منتقدان کنجکاوی فراوانی ایجاد کرده است؛ زیرا او به آثاری با ساختار پیچیده، ریتم تند و مضامین فلسفی علاقه دارد. اگر این فیلم همان روند آثار پیشین او را دنبال کند، باید انتظار داشت «The Odyssey» نه فقط یک بازآفرینی از متنی اسطورهای، بلکه خوانشی جدید از مفهوم سفر، هویت و زمان باشد.
