شوالیه‌ هفت پادشاهی یا برکینگ بد؛ نبرد هواداران بر سر بهترین اپیزود تاریخ تلویزیون

برای بیش از یک دهه، اوزیماندیاس (Ozymandias)، قسمت چهاردهم فصل پنجم سریال بریکینگ بد (Breaking Bad)، به‌عنوان نمونه‌ی بی‌چون‌وچرای «اپیزود کامل» در تاریخ تلویزیون شناخته می‌شد. امتیاز ۱۰ از ۱۰ آن در وب‌سایت آی‌ام‌دی‌بی (IMDb) نه‌فقط یک عدد، بلکه نوعی اعتبار نمادین برای هواداران این سریال بود؛ نشانه‌ای از برتری مطلق.

اما حالا، پس از ۱۳ سال، این رکورد شکسته شده است. امتیاز اوزیماندیاس به ۹.۹ کاهش یافته؛ نه به دلیل تغییر نگاه منتقدان یا بازبینی تاریخی، بلکه به‌خاطر پدیده‌ای به نام «ریویو بامبینگ» (Review Bombing)؛ حمله هماهنگ کاربران برای پایین آوردن امتیاز یک اثر. با فانتزی‌مگ همراه باشید.

آغاز ماجرا: ورود شوالیه هفت پادشاهی

ماجرا از جایی شروع شد که قسمت پنجم سریال شوالیه‌ از هفت پادشاهی (A Knight of the Seven Kingdoms)، پیش‌درآمدی بر بازی تاج‌وتخت (Game of Thrones)، با عنوان به نام مادر (In the Name of the Mother) موفق شد امتیاز ۱۰ کامل را در آی‌ام‌دی‌بی ثبت کند. این قسمت که در ۱۵ فوریه از شبکه اچ‌بی‌او (HBO) پخش شد، تنها اپیزودی بود که پس از اوزیماندیاس توانسته به این امتیاز دست پیدا کند.

اما این رکورد دوام چندانی نداشت. طی روزهای بعد، امتیاز اپیزود جدید به ۹.۸ و سپس ۹.۷ سقوط کرد. هواداران این سریال مدعی شدند که طرفداران بریکینگ بد برای حفظ انحصار رکورد، به آن امتیازهای یک‌ستاره داده‌اند.

پاسخ متقابل: سقوط اوزیماندیاس

در واکنش، بخشی از هواداران دنیای وستروس تصمیم گرفتند تلافی کنند. نتیجه؟ طی ۲۴ ساعت، بیش از ۵۰ هزار رأی یک‌ستاره به اوزیماندیاس ثبت شد و امتیاز آن برای نخستین بار از ۱۰ به ۹.۹ کاهش یافت. در حال حاضر، این اپیزود بیش از ۳۳۵ هزار رأی دارد که بخش قابل توجهی از رأی‌های منفی آن مربوط به همین موج اخیر است.

از سوی دیگر، به نام مادر با حدود ۱۰۰ هزار رأی، نزدیک به ۵ هزار امتیاز یک‌ستاره دریافت کرده است. اعداد نشان می‌دهند که هر دو طرف وارد نوعی جنگ فرسایشی شده‌اند؛ جنگی که هیچ ارتباطی با کیفیت هنری آثار ندارد.

دو اپیزود، دو شاهکار

فارغ از این جدال اینترنتی، هر دو اپیزود جایگاه ویژه‌ای در تاریخ تلویزیون دارند.

اوزیماندیاس به کارگردانی رایان جانسون (Rian Johnson) در سال ۲۰۱۳ پخش شد و نقطه عطف فروپاشی امپراتوری والتر وایت بود. مرگ شخصیت محوری، فروپاشی خانواده و سقوط کامل یک ضدقهرمان، این قسمت را به یکی از تحسین‌شده‌ترین ساعات تاریخ تلویزیون تبدیل کرد.

در مقابل، به نام مادر در نخستین فصل شوالیه‌ از هفت پادشاهی موفق شد بدون اتکا به اژدها، جادو یا نبردهای عظیم، روایتی انسانی و عاطفی ارائه دهد. داستان دانک (Dunk) با بازی پیتر کلفی (Peter Claffey) و اگ (Egg) با بازی دکستر سول انسل (Dexter Sol Ansell) نشان داد که دنیای جرج آر. آر. مارتین (George R.R. Martin) حتی در مقیاسی کوچک‌تر هم می‌تواند تأثیرگذار باشد.

ریویو بامبینگ جنگی که برنده ندارد

ریویو بامبینگ پدیده تازه‌ای نیست، اما این بار ابعاد آن قابل توجه است. مرور صفحه‌های آی‌ام‌دی‌بی نشان می‌دهد که بسیاری از نقدهای یک‌ستاره برای به نام مادر با عنوان‌هایی مثل «برای هایزنبرگ» (Heisenberg) ثبت شده‌اند؛ اشاره‌ای مستقیم به والتر وایت. در مقابل، در صفحه اوزیماندیاس هم نقدهایی با عنوان «برای دانک» دیده می‌شود.

در واقع، مسئله نه کیفیت دو اثر، بلکه مالکیت نمادین بر عنوان «بهترین اپیزود تاریخ» است؛ عنوانی که در عمل هیچ ارزش رسمی ندارد، اما در فضای رقابتی فندوم‌ها به یک پرچم افتخار تبدیل شده است.

مسئله بزرگ‌تر: وسواس رتبه‌بندی

این ماجرا پرسشی مهم را مطرح می‌کند: چرا عدد ۱۰ چنین اهمیتی دارد؟ آیا کاهش امتیاز از ۱۰ به ۹.۹ چیزی از ارزش هنری یک اثر کم می‌کند؟

پاسخ روشن است. نه «اوزیمندیاس» با ۹.۹ کمتر شاهکار است، نه «به نام مادر» با ۹.۷ کم‌اهمیت‌تر. اما در عصر شبکه‌های اجتماعی، رتبه‌ها و امتیازها به ابزار رقابت هویتی بدل شده‌اند. فندوم‌ها برای اثبات برتری روایت محبوب‌شان، به میدان دیجیتال می‌آیند.

در نهایت، این جنگ نه به نفع «بریکینگ بد» است و نه «شوالیه‌ای از هفت پادشاهی». هر دو سریال، در دو زمان و با دو جهان متفاوت، تجربه‌هایی ماندگار خلق کرده‌اند. مقایسه آن‌ها شاید جذاب باشد، اما تخریب متقابل چیزی به تاریخ تلویزیون اضافه نمی‌کند.

شاید وقت آن رسیده باشد که به‌جای جنگ بر سر یک عدد، دوباره به خود آثار برگردیم؛ جایی که درام، شخصیت و روایت مهم‌تر از هر امتیاز اینترنتی‌اند.