توسط : مارول مسترورکس (Marvel Masterworks) برمی‌گردد. مجموعه‌ی جلدسخت بازچاپ کمیک‌های کلاسیک مارول که از سال گذشته در وقفه بود، حالا با همکاری ناشر تازه‌ای به نام کلوور پرس (Clover Press) و از طریق یک کمپین کیک‌استارتر (Kickstarter) دوباره آغاز به کار می‌کند.
موج نخست شامل چهار جلد است و یکی از مهم‌ترین آن‌ها The Uncanny X-Men Vol. 18 است؛ مجموعه‌ای از داستان‌های اواخر دهه‌ی ۸۰ و اوایل دهه‌ی ۹۰ ایکس‌من که بخشی از دوران کریس کلارمونت (Chris Claremont) و جیم لی (Jim Lee) را در بر می‌گیرد.
این خط از سال ۱۹۸۷ زیر نظر تام دی‌فالکو راه افتاد، درست همان زمانی که او سردبیر مارول شد، و سال‌ها تنها مرجع جدی برای خواندن ران‌های کلاسیک از اول تا آخر بود. وقتی مارول پارسال خط را متوقف کرد، دلیلش را رسما افت علاقه‌ی بازار به این فرمت اعلام کرد. حالا لایسنس انتشار جلدهای تازه به کلوور پرس رسیده و کار از صفر شروع نشده؛ کوری سدلمایر، همان ادیتوری که مسترورکس را در مارول اداره می‌کرد، پشت پروژه ایستاده است.
چهار جلد نخست، یک محور مشترک به نام ایکس‌من
جلد اول از سری تازه‌ی ثور است و ادامه‌ی رانِ نمادین والتر سایمونسون روی این عنوان را می‌آورد؛ سایمونسون خودش نسخه‌های اورجینال آثارش را برای بهترین کیفیت اسکن کرده است.
جلد دوم اما همان چیزی است که این خبر را برای فن‌های قدیمی ایکس‌من مهم می‌کند: بخشی از آنکنی ایکس‌من که کریس کلارمونت نوشته، با هنر جیم لی و مارک سیلوستری. این همان بازه‌ای است که مستقیم به سمت X-Men شماره‌ی یک می‌رود؛ پرفروش‌ترین کمیک تاریخ. کلارمونت مقدمه‌ی همین جلد را هم خودش نوشته است. برای کسانی که می‌خواهند عمق بیشتری از همین دوره بگیرند، فانتزی‌مگ پیش‌تر به تراژدی Mutant Massacre در همین سال‌های ایکس‌من کلارمونت هم پرداخته است.
دو جلد دیگر جای خالی را پر می‌کنند. یکی جلد ششم و پایانی مقبره‌ی دراکولا است، با نوشته‌ی مارو ولفمن و هنر جین کولان و تام پالمر، این بار با صفحاتی که در بسیاری موارد مستقیم از روی آرت اصلی اسکن شده‌اند. دیگری اولین جلد یک عنوان کاملا تازه در خط مسترورکس است: اتحاد ابرشروران، با نوشته‌ی استیو انگلهارت و بیل مانتلو، مقدمه‌ای از روی توماس و هنری که بین باب هال، هرب تریمپ، جان بوشما و جورج پرز تقسیم شده است.
چرا کلوور پرس؟ حرف‌های هنک کانالز
سی‌بی‌آر با هنک کانالز، رئیس کلوور پرس، مصاحبه‌ای اختصاصی داشته و او درباره‌ی انتخاب این چهار جلد توضیح داده. به گفته‌ی او، منطق انتخاب ساده بود: یک جلد اول تازه معرفی کنند، یک سری در حال اتمام را تمام کنند، و دو سری محبوب را ادامه دهند.
«ما می‌خواستیم یک جلد اول تازه معرفی کنیم، به یک سری در حال اتمام متعهد بمانیم و سری‌های محبوب را در ران فعلی‌شان ادامه دهیم. این ترکیب برای شروع دوباره‌ی خط به نظرمان خوب آمد.»
هنک کانالز، رئیس کلوور پرس
کانالز درباره‌ی خودِ جلد ایکس‌من هم صریح‌تر شد و گفت این جلد درست همان رانی از کلارمونت را جمع می‌کند که مقدمه‌ی X-Men شماره‌ی یک محسوب می‌شود، با جیم لی و مارک سیلوستری به عنوان دو آرتیست اصلی.
روی طراحی جلدها هم کلوور پرس دست به تغییر زده. کاور جدید کار رابی رابینز است و به جای شماره‌گذاری معمول، تمرکز بیشتری روی خود آرت گذاشته و اطلاعات تازه‌ای به پشت جلد اضافه کرده که در نسخه‌ی قبلی مارول نبود. کانالز تاکید کرد که هر دو فرمت قدیمی مارول (از جمله کاور مرمری آشنا) ادامه پیدا می‌کند تا مجموعه‌داران قدیمی مجبور به قطع کالکشن نشوند، و یک نسخه‌ی اسلیپ‌کیس هم برای علاقه‌مندان به جلدهای خاص‌تر اضافه شده.
در کنار کاورهای اصلی، هر چهار جلد یک وریانت کاور کلاسیک هم دارند؛ همان کاوری که در روزهای اول انتشار خود آن شماره‌ها منتشر شده بود، حالا با پالت رنگی متفاوت روی جلد جدید. برای کسی که فقط دنبال یک نسخه‌ی خواندنی است فرقی نمی‌کند، اما برای مجموعه‌داری که هر وریانت را می‌خواهد، همین جزئیات کوچک تصمیم خرید را عوض می‌کند.
کانالز به این نکته هم اشاره کرد که مسترورکس فقط برای مجموعه‌داران قدیمی نیست. به گفته‌ی او چهار عنوان اول همگی از میان ران‌های شناخته‌شده‌ی مارول انتخاب شده‌اند، دقیقا برای اینکه هم دست مجموعه‌داران قدیمی را پر کنند و هم نقطه‌ی ورود ساده‌ای برای کسی باشند که تازه می‌خواهد این کلاسیک‌ها را از اول بخواند.
برنامه‌ی بعدی چیست؟
کلوور پرس فعلا روی انتشار یک جلد در ماه، یعنی چیزی حدود دوازده کتاب در سال، حساب باز کرده. کانالز گفته این عدد بسته به واکنش بازار و خرده‌فروش‌ها می‌تواند تغییر کند؛ چاپ مجدد جلدهای قدیمی هم روی میز است، اما فقط اگر تقاضا برایش توجیه اقتصادی داشته باشد، چون بازگشت به چاپخانه ارزان تمام نمی‌شود. جزئیات بیشتری مثل تاریخ دقیق عرضه یا تیراژ هر جلد هنوز اعلام نشده.
یک نکته‌ی شخصی هم از کانالز جالب توجه است: اولین مسترورکسی که خودش خوانده و داشته، همان جلد اول آنکنی ایکس‌من بوده؛ همان سری‌ای که او را به کلکسیونری کشاند، بعد مجبور شد آن را بفروشد، و سال‌ها بعد یکی‌یکی دوباره خریدشان. حالا همان آدم دارد ادامه‌ی همان جلد را برای بقیه‌ی مجموعه‌داران منتشر می‌کند.
برای فن‌هایی که سال‌ها منتظر دیدن دوباره‌ی این کاغذهای مرمری روی قفسه بودند، این خبر یعنی مسترورکس دوباره زنده شده، فقط این‌بار زیر پرچم ناشری دیگر. کسانی که می‌خواهند علاقه‌مندی‌شان به دوران کلاسیک ایکس‌من در مارول کامیکس را دنبال کنند یا مسیر این تیم جهش‌یافته تا شماره‌های تازه‌ی ایکس‌من امروز را بشناسند، احتمالا باید همین حالا کیک‌استارتر را زیر نظر بگیرند.
